Değerli saygı değer Hocam, yıllar önce Rüyamda ben diz çökmüştüm Elinizi öpmek istemiştim, sizin el öptürme adetiniz olmadığından elinizi uzatmadınız., ikimizde hıçkırıklarla ağlıyorduk, ben çok ısrar edince kolunuzu uzatıp Elinizi öptüm. Hizmete girdikten sonra 3 kere Efendimizi Rüyamda görmek nasip oldu., Sizin sayenizde Allahı ve Efendimizi sevmeyi öğrendim. İnsanlık size çok şey borçlu., Rabbim bizleri Kevser havuzunda buluştursun., Nur içinde yatın Makamınız cennet olsun Allah rahmetiyle muamele eylesin., 🤲🌹

Hocamız efendimiz hoca efendimiz ruhunun ufkuna yürüdü. O gece onun için sevdiklerine kavuştuğu şeb-i arus idi. Hocamızı kaybettiğimizi öğrendiğim de önce gözlerim sulandı sonra onlarca hastalıkları ve nereye gittiği aklıma gelince buruk bir tebessüm ettim. Benim bu dünyada ki ve dünya ötesi sonsuz hayatım için çok şey yapan benim karakterime ruhuma bir çok değer katan bir insanı kaybedince içimde bir boşluk hissettim. O anda tam anlayamasam bile Peygamber efendimizi (s.a.v) ruhunun ufkuna yürüdüğünü gören sahabenin ruh haliyle ilgili bir fikir sahibi oldum. Bu dünyada ayrılışı ile dahi benim ruhuma yine çok değerler kattı ve peygamber efendimze olan sevgimi arttırdı. Rabbimiz onu sevdikleriyle bizi de onunla haşretsin. Amin.

90'ların başında abilerle tanışalı henüz birkaç sene olmuştu. Namazları düzenli olarak eda ettiğimi gören Hacıannem, beni kendi tarikatına girmeyi ve şeyhinden el almayı teklif etmişti. O zamanlar henüz 15 yaşındaydım. O gece, yatağa uzandığımda Rabbime gönülden bir dua ettim: 'Bana hakkımda en hayırlısı ne ise onu işaret et' dedim. Rabbimden gelen bir işareti tüm kalbimle bekledim. O gece bir rüya gördüm. Yurt gibi bir yerde, uzun ince bir koridorun ucunda ayakta bekliyordum. 'Hoca Efendi geliyor' dediler. Yanıma doğru yaklaştı, bana bakarak gülümsedi ve yoluna devam etti. Onun huzur dolu bakışları içimi ısıttı, sanki Rabbim o an bana işareti vermisti. Sabah, Hacıanneme 'Benim yolum belli' diyerek cevap verdim. Artık içim rahattı; Rabbimin bana iseret ettigi yolda ilerlemeye karar vermiştim. Yıllar geçti, tam 20 yıl sonra hocamızı yasadigi kampta ziyaret etme imkânım oldu. Bu süre zarfında onun manevi rehberliği, kalbimde her geçen gün daha fazla yer edindi. Yaşadığı mekânda, ikinci katta cuma namazı için hazırlıklar sürerken bana da koridorda bir yer düştü. O an birisi, 'Hoca Efendi geliyor' dedi. Dönüp bakmamla beraber, 20 sene önce gördüğüm o rüyadaki sahne gözümün önünde canlandı. O an, yıllar önce Rabbimin bana gösterdiği işaretin tam anlamını kavradım. Hocamız bana baktı, tebessüm etti ve namaz için yerine geçti. 'Elhamdülillah' dedim. İşte o an, yolumun ne kadar doğru olduğunu bir kez daha idrak ettim. Yaşadığım onca mükemmel anıdan ilkini tüm dostlarla paylaşmak istedim. Canımız, cananımız olan hocamızla bu dünyada beraber olma bahtiyarlığının ahiret yurdunda da devam etmesini temenni ve dua ediyorum. Sizlerin de bu duaya yürekten 'Amin' diyeceğinizi umuyorum. Rabbim hepimize bu dünyada ve ahirette hayırlı dostluklar nasip etsin. Hocamizin halkasinda onunla beraber, Efendimizin yaninda hasretsin.Amin

Merhum Fethullah Gülen Hocaefendi’nin vefatını derin bir üzüntüyle öğrenmiş bulunmaktayım. Kendisiyle doğrudan bir iletişimim olmasa da, 2012 yılında kendisini ziyaret etme fırsatı bulmuştum. Ancak onun fikirlerinden ilham alan insanların ortaokul yıllarımda bana gösterdikleri ilgi ve rehberlik, hayatımda derin izler bıraktı. Bana dersler verdiler, güzel kitaplar okuttular, namazı öğrettiler ve Allah rızası için çalışmanın güzelliğini öğrettiler. Bu sayede, hayatım temiz ve güzel bir yola yöneldi. Bugün dönüp baktığımda, bu insanların bana sunduğu fırsatların, benim de onları kabul etmemin ne denli önemli olduğunu daha iyi anlıyorum. Hocaefendi’nin rehberliğinde bana gösterilen bu yolda ilerlediğim için kendisine minnettarım. Allah’ın sevdiği işleri yapmanın ne demek olduğunu bana öğreten Hocaefendi’ye şükranlarımı sunuyorum. Bu mesajı, taziye defterine ekleyerek, öbür dünyada bir şahitlik olmasını diliyorum. İnşallah, Hocaefendi de beni kendi talebesi olarak kabul eder. Allah rahmet eylesin.

Çok kıymetli ve değerli hocam Allah sizlerden ebeden razı olsun inşallah bizleride size üstad Bediüzzamana ve peygamber efendimize ahirette komşu eylesin

Muhterem Hocam, Zatınızı tanımış olmak, benim için büyük bir lütuf. Allah'a hamdü senalar olsun. 1989 yılından bu yana hayatımın bir parçasısınız. Adeta ruhumu yoğurup heykelini yeniden dikerken, en büyük manevi rehberim oldunuz. Bu himmetiniz hayat arkadaşım, can yoldaşıma da ulaştı. Ailemiz üzerindeki aidiyetiniz o kadar büyük ki, O'na (CC) vuslatınızla çok müteessir olduk. Ama ebedi huzura kavuşmuş olmanız da tek tesellimiz. Belki Bilal-i Habeşi'ye benzer bir özlem ve inkisarla, üzerimize düşenleri yerine getirerek, ruhumuzun ufkuna yürüyeceğiz. Rabbimizin hep sağanak sağanak şahidi olduğumuz inayetiyle inşallah. Biz M. Fethullah Gülen'den razıyız, O'nun sonsuz rahmetine sizi emanet ediyoruz..

Sevgi, hizmet, yaşatmak için yaşama, kendi konumunda kabul etme, gelmesede sen git, birlikte yaşama ve daha nice kavramları, kelimeleri senden ve yaşayarak öğrendim hocam. Bir tane bile nefret, ötekileştirme, hakaret gibi sözler zinhar duymadım senden. Hem yaratanı hem de yaratılanı nasıl sevilir öğrettin bize. Ben buna şahidim ya Rabb. Rabbim Hocamı rahmetinle karşıla, Firdevsinde ağırla, sevgilisine kavuştur lütfen. İnşallah orada beni de "hadi sende gel haylaz" dersin bir kenarda yer verirsin hocam. Sevgiyle ve hürmetle

Canım Hocam, seni çocuk kalbimle tanıdım.Çocuk aklımla anlattıklarının hepsini anlayamasam da, samimiyetin, içtenliğin, heyecanın, gözünden süzülen o inci misal gözyaşların kalbime aktı hep, ruhuma sindi.Çok sevdim seni, içtenliğini, adanmışlığını, dolu dizgin hizmet aşkını.Yollarda takıldığım insanlar oldu , belki hadiseler oldu ama hep sana tutundum.Değilmi ki sen vardın , değil mi ki bu yol Allah yoluydu, Peygamber davasıydı, herkes ,herşey gelip geçerdi.İyi ki sende kaldım, seninle kaldım..Hamdolsun ki seni sevenlerin safındayım, gidişine , aramızdan ayrılışına ağlayanların yanındayım..Seninle tanıdım Sahabe Efendilerimi, Sen anlatmasan kimsedenöğrenemezdim. Senden duydum diğergamlık neymiş, Musab bin Umeyr kimmiş, Halid bin Velid kimmiş.Yaşatmak için yaşamak, dövene elsiz olmak neymiş Sen anlattın! İyi ki o alt katımıza ablalar taşınmıştı! İyi ki onlarla salça ekmek yemek benim için en güzel şeydi! İyi ki o güzide insanları, Seni sevdirdi bana Rabbim! Seni uzaktan tanıdım! Dizinin dibinde hiç oturmadım ama hep çok sevdim, seveceğim!! Sen Medine’ nin Gül’üne kavuşurken, çöllerde kalmış olsak da, umut edeceğim.Umarım cennet asa baharlar görürüz yeniden! Umarım emanetine sahip çıkarız!

Kıymetli Muhterem hocam, Bu yıl benim için çok hüzünlü bir yıl oldu, üç ay önce sevgili babacığımı kaybettim, şimdi de sizi kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşıyorum… Aileden gelen hizmet kültürü ile büyüdüm ama benim manayı bulmam lise yılımda sizin vaazlarınızı dinlerken oldu, gidin diyordunuz, Kırgızistan’a, Afrika’ya, Filipinler’e… Türkçe Olimpiyatlarından bahsediyordunuz, sevgi yeşertmeden, insanların kalbine girmekten, iyiliği emredip kötülükten alıkoymaktan bahsediyordunuz, yürümeye teşvik ediyordunuz… İçime ateş atmıştınız, bu vesile ile 18 yıldır gurbetteyim… Bu yüzdendir en büyük hayalim olan Türkçe Olimpiyatlarını sizin sayenizde gerçekleştirdim, öğrenciler yetiştirdim… Bunu yapmaya devam edeceğim… Bugünki ben için size çok teşekkür ediyorum… Yine ben tekrar dünyaya gelsem, yine sizi tanıyıp, çektiğim bütün sıkıntılara göğüs gerip yine ben olmak isterim… Rabbim sizi görmeyi de nasip etti, hayatımda gördüğüm en parlak gözler sizindi… Umarım o gözlere layık olabiliriz O yüzden bayrağı artık her bir birey ele alıp hiç durmadan yürümesi lazım… Devran hiç durmadan yürüme zamanı… Babam olsa öyle isterdi… Hocam öyle isterdi… O yüzden nasıl daha iyi bir insan olurum? Nasıl hizmet edebilirim? diye düşünmek lazım… Hiç durmadan yürüyeceğiz Artık babam da sevdiğine kavuştu, siz annenize, Medine’nin Gülüne kavuştunuz…

Canım hocam ! Sen bizi mahcup etmedin, Allah(c.c) da bizimle seni mahcup etmesin. Bu kutlu yolda , yürümeyi Allah son nefesimize kadar nasip etsin! Amin

Allah,Peygamber,sahabe sevgisini, dini, dili,ırkı gözetmeden herkesi sevmeyi senden öğrendik. "Kişi sevdigiyle beraberdir" sözünü de öğrendik. Bu yüzden Rabbimden duam şudur ki;Y Rabbimiz beni ve bütün hizmet gönüllulerini ahiret gününde hocamızın liderliğinde Efendimizin SAV bayrağı altında haşret!Amin.

Hocam seni çok özleyecez sen bize rabbimizi ve efendimizi sevdirdin bize ahir zamanda nasıl kaybolmadan ayakta durabilmeyi öğrettin biz senden razıyız Rabbim seni efendimize komşu etsin bizi de imanla vefat edip esas mekanda beraber olmayı nasip etsin

was deeply saddened to hear about the loss of our dear teacher. words are not enough to describe my feelings. Thank you for sharing your knowledge to us we will use it and surely give dawah to others as well. May allah grant our teacher highest ranks in jannah .

Değerli hocam muhterem efendim senin bizle beraber aynı gök yüzüne bakman bile bize huzur veriyordu.Seni çok özleyeceğim sen rahata erdin yıllarca dini mübine hizmet etmek için çekmediğin dert çile kalmadı artık bu ifretten zamanı yaşamayacağın ve üzülmeyeceğini bilmek içimi rahatlatıyor.Senin çizdiğin yolda olmak ne gurur verici.Cezaevinde seni çok özlüyordum alt kat namaz kılınan yukarsı ise istirahat yeriydi.Bir gün çok üzgünken namaz kılınan yere gidip uyuya kaldım ve senin genç sesinden seni dinlemiştim.Ne zaman özlesem artık aşağıya gidip senin sohbetlerini dinliyordum.Eğer hayatım adına işlerimin ters gittiği durumlarda rüyama gelir benim başımı öperdin bende senin elini öperdim ve o sıkıntıdan zerre kalmazdı bende.Yine rüyalarıma gel yine alnımdan öp güzel hocam.Çok özlüyorum çok özlüyorum çok özlüyorum ne olur himmetini bizden eksik etme.

Değerli Gönül Dostları, Can Yoldaşlarım, Hocaefendi’nin Hakka yürüyüş haberini derin bir hüzün ve tarifsiz bir acı ile öğrenmiş bulunuyorum. O, yalnızca bir ilim ve irfan kaynağı değil, aynı zamanda insanlık için bir umut ışığı, hakikat ve adaletin yorulmaz savunucusuydu. Hayatını insanlığın iyiliği için adamış, nice gönüllerde sevgiyle yer edinmiş, ufuk açan bir büyüğümüzdü. Onun ardından, derin bir boşluk hissediyoruz. Fikirleri, hizmeti ve insanlığa olan derin sevgisiyle hepimizde izler bıraktı. İyiliğin ve adaletin yeryüzüne kök salması için gösterdiği çaba, nice nesillere ilham olmaya devam edecektir. Şu an, kaybımızın büyüklüğünü idrak ederken, onun dualarımızda ve gönüllerimizde daima yaşayacağını bilmek teselli kaynağımızdır. Bu büyük acıyı yüreğimde hissederken, başta siz değerli dostlarına ve sevenlerine sabır ve metanet diliyorum. Allah’tan Hocaefendi’ye rahmet diliyor, mekânının Firdevs, efendimizin sancağı, hulefai raşidin ve aşarei mübeşşere’nin yanı başında olmasını temenni ediyorum. O’nun açtığı yolda yürümeye devam ederken, mirasını yaşatmanın ve ideallerini yüceltmenin hepimizin görevi olduğunu düşünüyorum. Allah bizleri istikametten ayırmasın. Allah hepimize sabrı cemil versin .

Yüce gönüllü Muhterem Hocamıza rahmetler diliyoruz. Onun ilmi, ahlakı ve insanlığa kattıkları, gönüllerde daima yaşayacaktır. Rabbimiz mekânını cennet, derecesini ali eylesin inşallah. Bizlere bıraktığı miras, her daim yolumuzu aydınlatacak bir meşale olarak kalacaktır. Seni her zaman seveceğiz!

Muhterem efendim, Hocam; Hayata gözlerimi açtığımda annemden babamdan sonra senin sesini duydum, seni tanıdım. Senin lalü güher sesin çınladı kulaklarımda. Şu hayatta iyiyi, güzeli, en çok da sevmeyi, görmeden sevmeyi senden öğrendim. Allah nasıl sevilir, Rasulullah nasıl sevilir, Hz Ömer kimdir, Hz Ebubekir kimdir, Halid kimdir, Musab kimdir senden öğrendim. Asrı saadetten günümüze düşmüş bir damla gibiydin. Çorak denilen topraklara damla damla düştün ve Efendimizin rahlesinde yetişen güllere benzer güller yetişsin istedin. O gül dönemini bu ifritten dönemde öyle bir yaşadın öyle bir anlattın ki, o dönemin güzelliklerini içimize damla damla akıttın. Efendimizin, ashabının eteklerinde dolaştırdın. Bedir’i öyle anlattın, Uhud’u öyle bir yaşattın ki, o anda efendimizin yanında olsaydık da onu korumak için parça parça olan Musab’ın yerini alsaydık diye yandık, Nesibe’nin yerinde olamayışımıza ağladık. Onlar olamazsınız , bir Ömer olamazsınız, bir Halid olamazsınız, ama Ömer gibi olabilirsiniz, Ali gibi, Halid gibi, Ebubekir gibi olabilirsiniz dedin ve bize ufku gösterdin. Allah’ı öyle bir anlattın ki, onun rızası uğruna hicreti öyle bir işledin ki yüreğimize, 20’li yaşlarda annesinin babasının dizinin dibinden ayrılamayan bizler dünyanın dört bir tarafına saçıldık. “Güneşin doğup battığı her yere Nam-ı Celil’i Muhammedi ulaşacaktır. Bu bir hedeftir sahibinden. Nasıl ulaşacaksınız, sevgiyle , hoşgörüyle, muhabbetle, fedakarlıkla, ihlasla, temsille, samimiyetle…”dedin. Şu hayatta nasıl insan olunur, nasıl mümin olunur, nasıl tebliğ insanı olunur, nasıl hizmet insanı olunur, yol nedir, düstur nedir öyle bir yaşadın, öyle bir anlattın ki, bu dağdalı dünya hayatında bize rehberlikte hiçbir boşluk bırakmadın. Allah’ı seviyorum diyorsanız bedel ödemeye hazır olun dedin. Bir gün gelir Allah düşmanları O’nu sevmenin bedelini size ödetir dedin. Bu yol çileli , bu yol ızdıraplı, bu yokuş sarp, bu kandan irinden derya derin, iradelerinizi bileyin ve kontrol edin, ona göre girin bu yola dedin. Bize rahatı ve rehaveti, dünya saadetini, mutluluğu hiç vadetmedin Hocam. Bize sahte cennetler sunmadın. Bu yol uzundur, menzili çoktur, geçidi yoktur, derin sular var dedin. Cehenneme giden yolda güller vardır, ama o güllerin arkasında dikenler vardır. Cennete giden yolda dikenler vardır, sağınız solunuz kanar, acır ama dikenlerin ardında güller vardır dedin. Biz senin peşinde rıza istikametinde her dikene razı olduk Hocam. Hocamm, herşeyi öğrettin de sensiz bir dünyada nasıl yaşayacağız, senin yokluğuna nasıl dayanacağız, onu öğretmedin. Kendimi bildim bileli senin taleben olmaktan ki haddim değildi, onur duydum, bir şeref nişanesi gibi taşıdım. Şu aciz, biçare varlığım seninle aynı davanın yolcusu olmakla kıymet buldu. Sen başımızda olunca aşılmaz denen dağlar aşıldı, geçilmez denen sular geçildi. Sen Allah’a olan inancınla, itimadınla, sarsılmaz kulluğunla öyle bir dik durdun ki zulmün karşısında biz sana bakıp ayakta kaldık, hizaya geldik. Şimdi ansızın bizi bırakıp gittin, henüz bu gidişi idrakten çok uzağım, algılayamıyorum. Bir kişinin gitmesiyle dünya bomboş kalır mıymış, kaldı Hocam. Dünya bomboş kaldı. Yetim, kimsesiz, sensiz kaldım Hocam. Şu saatten sonra hayat nasıl olur bilemiyorum. Kendi manevi hayatımız bile senin manevi tasarrufunla, bize duanla ayakta duruyordu sanki. Büyük bir emanetin ağırlığı çöktü hocam. Hiçbir zaman sana layık olamadık, buna rağmen biz kendimizden vazgeçtik ama sen bizden hiç vazgeçmedin hocam. Bizi çok sevdin, bizim üzüntülerimiz sende ızdırap çağlayanı gibi oldu. Hepimizin derdini yüreğinde taşıdın. O yüce hassas kalbin bu kadar ağırlığı daha fazla taşıyamadı. Sana ahdü peymanımız olsun Hocam, liyakatimiz, kabiliyetimiz, bunu kaldıracak irademiz olmadığı halde, bizimle çıktığın bu yolda senin izinden dönemeyeceğimize, bize emanet ettiğin davayı canımız pahasına ortada bırakmayıp zamanı geldiğinde ehline teslim edeceğimize , 86 senelik kendin için birgün bile yaşamadığın ömrünün boşa geçmediğini bütün dünyaya ispat edeceğimize Allah’ın huzurunda söz veriyoruz. Ben seni de görmeden sevdim, hem öyle bir sevdim ki, adın geçtiğinde burnumun direği sızlayacak kadar sevdim. Şimdi tek duam senin çizdiğin Muhammedi yolda Allah rızası istikametinde ömrümü tamamlayıp seninle haşrolmak hocam. Ahirette bu çok yaramazdı, kire çamura çok bulaşırdı, hiç de beceremedi bu işleri ama Allah’ı, Rasulunü ve beni çok severdi deyip beni de yanına alacağın ümidiyle yaşayacağım. İnşallah seni delisi olduğun Efendimiz, o çok sevdiğin Ebubekir’in, Ömer’in, Halid’in, Musab’ın karşılamıştır. Mübarek annen ve baban seni sarıp sarmalamıştır. Senin için hasret gurbet bitti Hocam, bize de kala kala gurbetin en büyüğü, hasretin en derini kaldı…

Sen olmasaydin ne Rabbimi ne efendimizi ne de sahabeyi taniyabilirdim. Onlari bana sen anlattin sen sevdirdin. Senin mezar tasin bizim bu ulkedeki tapumuzdur bundan boyle. Bizlerin hepimizi ve gelecek nesillerimizi isevilere imam eyle ya rabbim. Sen bayragi cok ileriye tasidin. Simdi sira bizlerde. Bugun tezkere gunudur. Bugun şeb-i aruzdur. Bayramin mubarek olsun hocam. Rabbim bizleri de senin arkanda haşretsin insallah

Canım Hocam, seni tanımak bana Rabbimin en büyük lütuflarından biri. Allah senden ebeden razı olsun, söylenecek o kadar çok şey var fakat senin yokluğuna alışmaya çalışmak o kadar zor ki. Ama "Sen zamanın ve mekanın bizden ayıramayacağı kadar bize yakınsın!". Ahirette inşallah kavuşmak dileğiyle canım Hocam benim. Rabbim mekanını Firdevs, en sevdiğin Insanlığın iftohar tablosu Efendimizi sana komşu eylesin!

Değerli büyüğüm, Siz vuslata erdiniz bize gurbet düştü bıraktığınız emanete sahip çıkmayı rabbim bize nasip etsin Mekanınız cennet olsun rabbim efendimize komşu eylesin

Yıl 2008. Her hafta hasretle çektiğimiz, pazartesileri yayınlanan BAMTELİ’yi izlerken. Gidin. 1 Milyon kişi gitse Türkiye hiçbir şey kaybetmez dedin. O söz öyle bir tesir etti ki bana. Hemen o an karar almama sebep oldu. Şimdi geriye baktığımda iyi ki yurt dışına çıkmışım diyorum 2009’da. Ne zaman bu hayatta sıkışsam bir şekilde sesin ulaşır ve yol gösterirdin. Allahım senden razı olsun. Seni Efendimizle(SAV), bizlere sevdirdiğin sahabelerle haşretsin. Bir de demişsin ki bir gün yıldızlardan size bakarız. Bakar elimizden gelen yardımı yaparız. İleride öyle günler olacak. Bizi bırakma hocam.

Zamanin mevsimleri gibi olan su hayatimizda huznun ve matemin koynundayiz hocam.12 yildan beri yurtdisindayim ve belli bi sureden sonra yasadigin yerler vatanin oluyo ve gurbeti unutuyosun ama sizin ruhunuzun ufkuna yurumenizle ben o gurbeti bi kez daha keskin bi sekilde yasadim.Sanki kolum kanadim koptu sanki yuruyen bi ceset gibiydim.Bu dunyanin eracifini,kirini ve pasini geride biraktiniz ben ise buralarda yalpalayacagim gibi.Ama hocam biliyorumki mumin herzaman umitvardir ve batakliklar icinden esi menendi olmayan bi Bahar gelecek buna inaniyorum.Rabbim sizi makaminizi ali ve Efendimize(sas) komsu eylesin ins.

Muhterem efendim, size iltifat etmek istesem kapasitem yetmez, anlatmak istesem kelimeler kifayetsiz kalır. Ne mutlu bize ki, sizi tanıma ve açtığın yoldan gitme şerefine Rabbim nasip eylemiş. Dünya gözüyle defaten Nur cemalinizi müşahede imkanım oldu. Allah’tan niyazım ötede bir ve beraber olmak.(amin) Allah seni söylediğinde mahçup etmedi. Demiştin ki; Allah beni sizinle, sizi benimle mahçup etmesin. Evet Allah seni bizlere karşı mahcup etmedi, Rabbim bizleri de Size karşı mahcup etmesin. Rabbim rahmetiyle ve merhametiyle muamele eylesin, Efendimiz komşun, Hızır arkadaşın, makamın ali mekanın firdevs olsun. (Amin)

İlk kez 4-5 yaşında bir çocukken TRT de görmüştüm hocamı. Kandildi, ağlayarak vaaz veriyordu. Nerden bilirdim hayatıma lisedeyken dokunacağını.. ilk kasetini gizli gizli dinlemek için walkman in düğmesine batığımda hicran ve ümit şiirini duydum. Benim için hizmete girişimin miladıdır hicran ve ümit. Biz napıcaz şimdi? Çok zor geldi vefatı,çok üzgünüm....