90'ların başında abilerle tanışalı henüz birkaç sene olmuştu. Namazları düzenli olarak eda ettiğimi gören Hacıannem, beni kendi tarikatına girmeyi ve şeyhinden el almayı teklif etmişti. O zamanlar henüz 15 yaşındaydım. O gece, yatağa uzandığımda Rabbime gönülden bir dua ettim: 'Bana hakkımda en hayırlısı ne ise onu işaret et' dedim. Rabbimden gelen bir işareti tüm kalbimle bekledim. O gece bir rüya gördüm. Yurt gibi bir yerde, uzun ince bir koridorun ucunda ayakta bekliyordum. 'Hoca Efendi geliyor' dediler. Yanıma doğru yaklaştı, bana bakarak gülümsedi ve yoluna devam etti. Onun huzur dolu bakışları içimi ısıttı, sanki Rabbim o an bana işareti vermisti. Sabah, Hacıanneme 'Benim yolum belli' diyerek cevap verdim. Artık içim rahattı; Rabbimin bana iseret ettigi yolda ilerlemeye karar vermiştim. Yıllar geçti, tam 20 yıl sonra hocamızı yasadigi kampta ziyaret etme imkânım oldu. Bu süre zarfında onun manevi rehberliği, kalbimde her geçen gün daha fazla yer edindi. Yaşadığı mekânda, ikinci katta cuma namazı için hazırlıklar sürerken bana da koridorda bir yer düştü. O an birisi, 'Hoca Efendi geliyor' dedi. Dönüp bakmamla beraber, 20 sene önce gördüğüm o rüyadaki sahne gözümün önünde canlandı. O an, yıllar önce Rabbimin bana gösterdiği işaretin tam anlamını kavradım. Hocamız bana baktı, tebessüm etti ve namaz için yerine geçti. 'Elhamdülillah' dedim. İşte o an, yolumun ne kadar doğru olduğunu bir kez daha idrak ettim. Yaşadığım onca mükemmel anıdan ilkini tüm dostlarla paylaşmak istedim. Canımız, cananımız olan hocamızla bu dünyada beraber olma bahtiyarlığının ahiret yurdunda da devam etmesini temenni ve dua ediyorum. Sizlerin de bu duaya yürekten 'Amin' diyeceğinizi umuyorum. Rabbim hepimize bu dünyada ve ahirette hayırlı dostluklar nasip etsin. Hocamizin halkasinda onunla beraber, Efendimizin yaninda hasretsin.Amin