Hocamız efendimiz hoca efendimiz ruhunun ufkuna yürüdü. O gece onun için sevdiklerine kavuştuğu şeb-i arus idi. Hocamızı kaybettiğimizi öğrendiğim de önce gözlerim sulandı sonra onlarca hastalıkları ve nereye gittiği aklıma gelince buruk bir tebessüm ettim. Benim bu dünyada ki ve dünya ötesi sonsuz hayatım için çok şey yapan benim karakterime ruhuma bir çok değer katan bir insanı kaybedince içimde bir boşluk hissettim. O anda tam anlayamasam bile Peygamber efendimizi (s.a.v) ruhunun ufkuna yürüdüğünü gören sahabenin ruh haliyle ilgili bir fikir sahibi oldum. Bu dünyada ayrılışı ile dahi benim ruhuma yine çok değerler kattı ve peygamber efendimze olan sevgimi arttırdı. Rabbimiz onu sevdikleriyle bizi de onunla haşretsin. Amin.