Elimde şuncacık kelimem var, nasıl anlatacağım derdimi o zaman? Yeni bir hayat, yeni bir kültür, yeni bir dil… En konuşkanımız bile sessizleşir. Ya benim gibi hep sessiz olanlar? …
Esra Kaya
-
-
-Hasan! Oğlum, ben yatıyorum, sen de çok geçe kalma! Sabah yedide sanayiye gideceğiz. Hem o ışığı kapat, cereyan parası çok geliyor sonra. -Tamam baba! Genç adamın bu talimatlardan hoşlanmadığı her …
-
Sakin bir sonbahar gecesiydi. Güneşin doğmasına daha saatler vardı. Yaşlı adam aniden gözlerini açtı. Öyle bir uyanmayla uyandı ki adeta hiç uyumamıştı. Alışkanlığı değildi halbuki. En sıkıntılı anlarında uykuya sığınanlardandı. …
-
Sokaklar boyu nefes nefese koşuyordu adam. Arkasında bir grup insanlıktan uzak, gözü dönmüş müsvedde… Olanca gücüyle kaçmaya çalışırken zalim sokaklar, onu döndürüp dolaştırıp bu müsveddelerin önüne çıkarıyordu. En kocaman adımlarıyla …
-
Kâinat kitabı… Kitapların en ilham vericisi… Onda gördükleri, insanoğlunu öyle hayretlere gark etmiş ki onu taklit etmekten kendini alamamış. Helikopter, yusufçuk kuşuna öykünmüş mesela. Lotus bitkisinden yola çıkarak tasarlanan …
-
“Ya ben ağlamayım gurban, kimler ağlasın? Şu garip gönlümü de gurban, kimler eylesin?” Odayı hüzne boğan cızırtılı radyomu kapattım. İçim daralmıştı. Bir el sanki yüreğimi sıkıyordu. Pencereyi açtım. Şükür ki …
-
Bir gece vakti başladı göç yolculuğum. Yolda Aristo’yu, Hugo’yu, Dadaloğlu ve Akif’i gördüm. Bildim ki bu yolun ne ilk ne de son yolcusuyum. Uzun ve maceralı yolculuğumun ardından, ismini bile …
-
Gecenin en kesif anlarından biriydi. Kışa hazırlanan aralık ayı, ayazını her zamanki gibi yanında getirmişti. Ellerini cebine sokuşturup büzüştü “Rehber”. Adımlarını hızlandırdı ve yolun bitimindeki, varlığı belirsiz patikaya döndü. Hep …
-
Yürüyordu. Kokuları rüzgarla etrafa yayılan mor zambakların arasından, yükselen güneşe doğru… Güneş ışığı yüzüne yansıyor, yer yer gözünü alsa da incitmiyordu. Her adımında belirginleşiyordu tebessümü. Zira yolun sonunda babasını görüyordu. …