Canım hocam. Bugün vefat haberini öğrendik. Yokluğuna çok zor alışacağız. Ama eminim ki yetiştirdiğin binlerce hatta milyonlarca evladın; mirasına, eserlerine sahip çıkacaktır. Allah; rahmet eylesin, seni efendimize komşu eylesin. Zamanı geldiğinde bizleri de yanında inşallah

Bize Efendimiz(sav) ve Ashabi tanitti ve sevdirdi. O' nu unutmayacagiz. Her zaman bizimle olacak.

Sevgili hocam sanki bir dagim yıkıldı nasıl anlatılır bilmiyorum am şimdi hem öksüz hem yetim kalmış gibi hissediyorum bizler senden raziydik rabbimde razı olsun bu dünyada ayrıldık ama rabbim hepimizi öbür dünyada peygaberimizle beraber aynı yerde bulustursun acımız büyük fakat yolumuz ayni

Hizmet aşkıyla yanmış kül olmuş duruşundan asla taviz vermemiş dünya malına asla meyletmemiş sevgileler sevgilisine kavuştu canım hocam 🌹🤲🏾😭

Hayatımın gayesiz ve boş geçmesine onu tanıyarak son verdiğim. Kendisinden hayır ve iyilik dışında hiçbir şey öğrenmedigim muhterem büyüğümüzü Rahmetle yâdediyoruz ruhun şad olsun gözün arkada kalmasın.

Hey gidi günler canım Hocam. Anam, babam, atam, dedem idin. Hem öksüz hem yetim kaldım. Davam dedin… Davamız olur inşallah. Allahümmeğfirlehu…

Bundan sonra bu hizmette ihlâsla koşturan her bir insan benim için bana Hocamın emanetidir. Her yerde ve her zaman başımın üstünde tutarım. Hiçbiri hakkında en ufak bir olumsuz düşüncem olmayacak. Arkasından konuşmamaya yemin ettim. Hocamı kaybettim ve onun yokluğunun bir günü böyle acı ise bilmiyorum bundan sonra nasıl olacak.. ama bildiğim birşey varsa o da Hocamın emanet olarak bıraktığı bu Kur'an hizmetine sımsıkı sarılmak ve bununla ahirete gitmek... Gerisi boş bomboş. Bir kere daha tüm hizmet gönüllülerinin başı sağolsun...

Bir yiğit vardı, gömdüler karşı ki bayıra... Kim derdi ki o şiirde biraz da kendini anlatıyor. Birkaç kez görme ve görüşme şerefine erdiğim hocamı son kez 2012'de ziyaret etmiştim. İltifat edip takkesini hediye etmişti. Nezaketi, beyefendiliği ile ayrıca güzel bir mümindi. Her yönüyle örnek, rollmodeldi. Ahir ömründe istese ağzından çıkacak bir cümleyle işleri farklı olabilirdi ama o mümince duruşu seçti. Her daim şiddeti değil sevgiyi, hoşgörüyü salık veriyordu çünkü. O Gülen'di ama ağız tadıyla hiç gülmedi. Benim gibi binlerce anadolu gencini suç bataklığından çıkarıp din, vatan, insanlık için koşturan, dertlenen insanlar olmasına vesile oldu. Söylenecek çok şey var, sayfalar yetmez. Üstümüzdeki hakkını nasıl ödeyeceğiz canım hocam. Dönersek namerdiz, söz verdik Allah'a. Rabbim seni firdevsine koysun. Bizi de Kendine layık kul, Efendimiz'e (SAV) layık ümmet, sana layık bir talebe eylesin. Seni çok özleyeceğiz canım hocam. Ama acımızı sinemize basıp, yasımızı tutup, hiç durmadan yürüyeceğiz söz...

İnna lillahi ve inna ileyhi raciun..yaklasık 30 yıldır ailem cemaati tanıyordu ben bu hareketin kurdugu okullarda okudum mezun oldum büyüdüm..kitap okuma kampları tesbihatlar ve sohbetler evet yeri dolmaz güzel günlerdi lakin bir gün peygamberimizin kutlu dogum haftası yaklasırken efendimiz sav için hatim okuma niyetine girdim ama efendimizi layıkıyla tanımıyordum en iyi tanıyabilcegim kaynak sonsuz nur oldugunu biliyordum hatimle beraber sonsur nur kitabına başladım o ilk gün sabah namazını kılıp selam verdikten sonra birden hüngür hüngür aglamaya başladım.. Rüyam aklıma geldi ben o gece cok büyük bir kalabalıgın içerisindeydim ve büyük bir kürsü de bir elinde kitap ve işaret parmagıyla birseyler anlattıgını gördüm peygamberimiz Hz Muhammed SAV’in ve bikaç adım yanında hocaefendimiz vardı cübbesi ve sarıgı basındaydı ve yere bakıyordu dünyada ki gibi hüzünlüydü.. o gün orada ismi okunanlar cennete girecekmiş ve ben ismimi duymadan rüyadan uyanmıştım Allah’ım o günü sonra ki günlerimi unutamam.. O gün anladım peygamberimle aynı saf ta yer almış bir mübareğin halkasına dahil olmuştum ve onun dualarında yer aldıgıma inandım ve onun hedefinde nasıl samimi olduguna nasıl kalplere dokunduguna.. Onun kadar güzel peygamberimi anlatanı ne gördüm ne okudum ne duydum o hayranıydı yasıyordu ve yasatıyordu..eger zerre kadar hakkımız varsa helal olsun hocam ahirette rabbimin cennetinde efendimiz ile birlikte senin yüzünün güldüğünü de görmek nasip olsun bizlere.. diceğim son söz şu ki ailem yıllardır cemaatte olmasına ragmen okullarda okumama ragmen beni hocaefendiye hayran bırakan tek hamle okumuş oldugum sonsuz nur kitabıdır bu kitabın ben de bıraktıgı etkiyi ne hocalarım ne ailem bırakamamıstır.. nasiplendiren rabbime şükürler olsun yasadıgım müddetce evlatlarımla beraber islam alemini en güzel sekilde temsil etmek yasamak ve yasatmak icin cabalayacagım.. Hocamız bunu böyle bilsin vesselam 🤲

Inna lillah ve inna ileyhi raciun. Ondan geldik ona dondurulecegiz. Olum bir bitis degil aslinda sonsuzun baslagicinin anahtaridir. Hocaefendide ruhunun ufkuna yuruyerek sonsuzlugun baslangicina ilk adimini atti. Rabbim rahmet eylesin. Kevser havuzunun basinda toplanmayi o sudan icmeyi. Hep birlikte hizmet insanlari olarak sirattan gecmeyi nasip etsin. Bu dunya beyefendi, baris insani, kiymetli bir insani kaybetti. O vuslatina kavustu bizi geride garip birakti. Cennetinde kavusmayi nasip etsin.

YOLCULUK RİSALESİ Yalnız yolcusuyum, bozkırlarla kaplı mahzun Anadolu’nun! Çünkü doğdum, güneşin doğageldiği dağlarda, -yazık ki- kara bulutların kapladığı amansız kış ortasında. Koştum hiç durmadan peşinde, hatıralarda kaybolmuş huzurun. Ama virane hanlar buldum, vardığım her bir firarda. Bayburtlu Zihni’ye yoldaş oldum ağlamalarımda. Düşmanın değil, kendi öz evladının işgal ettiği mahzun vatanımda. Yalnız yolcusuyum, bozkırlarla kaplı mahzun Anadolu’nun! Dolaştım her bir yanı, Topladım her çiçeğinden en güzel balı. Ama neylersin, Bu yeşil umranda sular kuruyalı, Bozkırda her yer diken çalı. Çiçeklerden kaldı sadece birer anı, Yalnız yolcusuyum, Bozkırlarla kaplı mahzun Anadolu’nun. Huzur saklandı, geçmişin sessiz kollarında, Mezarlarda yatan kahramanların, kırık hayallerle son bulan hatıralarında. Bir soygun zamanı, mezar taşlarına bile dadandığında, ölülerin bir zamanlar nice umutlarla okuttuğu, devrim kokan mankurt evlatlarından kaçtığında. İşte o günden beri ararım huzuru gece gündüz ben, sorarım yıllardır kendime: “Neden, neden? Yüzyıllar boyu bizi mesken edinen, Düşmanları bile ‘Binbir Gece’lerle imrendiren, Ah bizi de alsa içine dedirten, Cennet var işte! Olmasaydı Cennet, olur muydu fani dünyada huzuru soluklayan böyle bir millet! Destanları söyleten huzur, neden terk etti bizi?” Ararım yıllar yılı ben, Sorarım “nerde?” diyerek her gelenden, Dertlere gark olup kurtarıcı nefes bekleyenden, Medet ey yolcu! deyip fakirden yardım dileyenden, Gelsin artık giden dost gurbet elinden diye inleyenden! Onlar bilmez, ben bilmem! Onlar gitmez, ben beklemem! Beklenir mi hiç kaybolan yolcu, son istasyonda? Beklenir mi rahat soluklu huzursuz yatakta? Çıkılır yola her solukta, durulmaz bir an bile, Yolcusu kalmamış yoldaki çeşmesi kurumuş susuz durakta? Ama neylersin! Yollar yıkılmış, Çeşmeler suya hasretle yanmış, Yolcularda yolda kalmak yağmalanmış, Neylersin ki! Yalnız yolcusuyum, bozkırlarla kaplı mahzun Anadolu’nun.”

İlk yanına gidip gözlerinin gözlerime değdiği gün hala aklımda. Dizinin dibinde diz çöküp kalbimin yerinde fırlamak üzere olduğunu hissettiğim an hala aklımda. Allah rahmet eylesin hocam. Seni çok sevdik. İnşallah sende bizi çok sevmişsindir, sana layık olamamış olsak da…

Yine böyle bir sonbahar günü, 94 yılında tanıdım Hocamı…tv de vaazı vardı. Hz. Ali Ra dan ve sahabenin kardeşlik destanından dem vuruyordu. Başta diğer hocalar gibi düşündüm, vaaz bittiğinde gözyaşları içinde iki büklümdüm. O günden beri çizdiği yolda yürümeye çalışıyorum, kah emekliyor kah düşüyorum. Ama Rabbim den niyaz ediyor, beni o yolda eylesin, o yolda canımı alsın. Yoldan çıkacaksam, yaşatmasın…amin. O bize Allah cc ı tanıttı, Resulullah sav in sevgisini aşıladı, ağlamayı öğretti. Her halinden razıyım, Rabbim de razı olsun ve Efendimiz sav e komşu eylesin. Amin

"Dünden bugüne çizgi hep korundu...." Allah bizleri ve hizmeti hep senin cizdigin cizgide kalmayi, ve o cizgiyi hep korumayi nasip etsin canim hocam! Inna lillahi ve inna ileyhi raciun.

Bu fani dünyada, hayatımda bana en derin izleri bırakan, yolumu aydınlatan, gönlümü ilim, irfan ve hikmetle dolduran Fethullah Gülen Hocaefendi’yi kaybetmenin tarifsiz acısını yaşıyorum. O, yalnızca bir öğretmen değil, asr-ı saadetten süzülüp gelen ve bu zamana ışık tutan bir yol gösterici, gönüllere dokunan bir bilgeydi. Bugüne dek öğrendiğim her şeyi onun rehberliğinde, onun gösterdiği değerler ve prensipler ışığında öğrendim. Hocaefendi'nin sadece sözleri değil, hayatıyla, yaşantısıyla bizlere örnek olması, sevgi, hoşgörü ve insanlığa hizmet yolunda gösterdiği azim ve sabır, bana ve milyonlarca insana ilham kaynağı oldu. O, insanlığı karanlıktan aydınlığa çıkarma gayesiyle yaşayan ve ömrünü bu uğurda tüketen nadir şahsiyetlerden biriydi. Hocaefendi, bana yalnızca dünya ilimlerini öğretmedi; gönül dünyamı da genişletti, insan olmanın ve insanlığa hizmet etmenin en yüce vazife olduğunu bana gösterdi. Onun ardından söz söylemek benim için ne kadar zor olsa da, kalbimdeki minnettarlığı ifade etmeden geçemem. Bugün, Fethullah Gülen’in emaneti olan bu davayı ve onun temsil ettiği değerleri yaşatmak, bana düşen en büyük sorumluluktur. O’nun öğrettiği gibi, sevgiyle, hoşgörüyle ve hizmet aşkıyla dolu bir dünyayı inşa etmeye gayret edeceğim. Hocaefendi’nin emaneti olan fikirleri ve bıraktığı manevi miras, dünya var oldukça insanlığa ışık tutmaya devam edecektir. Onun anısını ve öğrettiklerini kalbimde en derin yere nakşettim ve dualarımda onu her daim yâd edeceğim. Cenab-ı Hak’tan ona rahmet, makamının cennet, mekânının en yüksek derecelerde olmasını diliyorum.

insaallah bu sitemiz ilerleyen zamanda dahada gelişir ve hocamızın eserlerini daha çok heryerde duyurabiliriz inşallah

Rabbim taksiratını affetsin ve rahmet eylesin. Onu da ihlaslı tüm hizmet erlerini de Efendimiz (sav)in gölgesinde kıyamet gününde beraber haşreylesin inşallah.

Hizmet olarak başımız sağolsun. Rabbim Yusuf Pekmezi abiye rahmet eylesin.

Aslan yürekli Yusuf amcam benim.Tek hedefin rıza-i ilahi idi.Hedefine varan ok gibi yaşadın.Hiç kimseye Eyvallahın olmadı.Hayatın hizmet,Hizmetin hayat oldu.Ardında dünya ve ahiretine vesile oldugun çok güzel insanlar bıraktın.Peygamber meslegini hiç bir zaman bırakmadın.Vakur ve bir o kadarda merhametliydin Yusuf amcam benim.Zilletle yaşamayı,İzzetinle ölmeye tercih ettin.Ruhunun ufkuna yürüdün.Rabbim sana merhametiyle muamele edip peygamberimize komşu eylesin.

Kazakhstan da bir gun kendisini ziyarete gitmistik .96 senesiydi yanlis hatirlamiyorsan.Sabah vakti calisanlarini toplamis onlarla ise baslamadan once bir ders yapar daha sonra da herkes isini basina gidermis.Dersten sonra yanimiza geldi siz cok acele ediyorsunuz,ben 25 sene bir adamin pesinden kostugumu bilirim ve 25 sene sonunda hidayet nasip oldu diyordu.Buralarda Allah kisa zamanda cok lutuflarda bulundu cok sukredin dedikten sonra konuyu yaninda calisan bir yezidiye bagladi.Bir senedir hos bes sabahlari derse katiliyordu ,ve bir hadta once sifir model bir araba almisti.Bugun arabanin anahtarlarini teslim etti Alin bunu siz hizmetlerinizde kullanin dedi.Daha dun bir bugun iki buna cok.sukretmek lazim demisti.Ruhu Saad olsun makami firdevs cenneti olsun.Sukrediyoruz Yusuf Abi .Sizin gibi bize yol acan abilerle tanisma ve sohbet etme imkanina nail oldugumuza. Sukrediyoruz bu hizmetin icinde oldugumuza sukrediyoruz rabbimizin butun bahsettiklerine gozunuz arkada kalmadi inseallah

Bir paratonelimizi daha kaybettik. Her bir gidenimizi kendi adıma kayıp olarak görüyorum. Onlar zamanımızın sahabeleri gibi ondelerdi, öncülerdi. Örnek bir hayat bırakarak gittiler. Onların yaşadıklarını yasamadikca oleceginizi mi sanıyorsunuz cümlesini ispatlayarak gittiler. Mehmet Özyurt tan Kemal Erimeze, Halil Şimşek ten Mehmet Ali Şengül e, Nusret Muğla dan Yusuf Bekmezci abiye kadar bütün abi abla ve kardeşlerimizi rahmetle anıyorum. Allah hepsinden ebeden razı olsun. Mekanları cennet, Efendimiz (s.a.v) komşuları olsun inşallah

2015 yilinda kendi evinde ziyaret etme sansim olmusdu. Kazakistan yapdigi guzel isleri oyle icten ve samimi anlatiyorduki simdi bile sesi kulagimda gibi. Dunyada biz ondan razi olduk Rabbim de ondan ahirette razi olsun insaallah. Cok cileler cekdi ama insaallah ahiret yurdunda rahat eder.

Yusuf amcam disiplinli ve hakkaniyetli idi. Hz Ömer misali birinin yok makamı yok görevine bakmaz orada birinin hakkı yeniyor mu,adalet te kusur işleniyor mu ona bakardı.Almaty da böyle yemekhanemize geldi,ahçı teyzeler çok severdi onu.çünkü onların halini hatırını sorar ihtiyaç ne ise öğrenciler için tedarik ederdi o kadar işinin arasında. Böyle olunca birilerinin tabi canı sıkılınca Yusuf amcayı şikayet etmişler. Vazifemize müdahale ediyor diye. O zaman Yusuf amca için H.E:” Deli Yusufuma dokunmayın.Vardır onun bir bildiği”demişti. Dost dostun niyetini bilir çünkü…Mekanın cennet olsun yiğit insan…

Yusuf Abimiz vefa, sadakat ve metanet insanı örneği kendinden bir hareket Allah ondan ebeden razı olsun burada nasıl hocamın Ömer'i gibiyse orada da Allah hz. Ömer'e komşu eylesin

Zannediyorum 77'li yaşlarında iken bir vesileyle kendisine şoförlük yapmak nasip olmuştu. Ön koltukta otururken kendisinde dikkatimi çeken şey şu oldu: Sürekli olarak elleri hareket ediyordu..Hastalıktan değil de hareket/aksiyon şevkinden olduğunu zannediyorum bu halin. Harekete hazır bir görüntüsü vardı. Sonra bir binaya geçtik kendisiyle. Orada çiçeklik gibi bir şey yapmışlar. Fakat bu boşluk değerlendirilmemiş, boş alan toz dolmuş halde idi. Hemen, "Bu böyle olmaz, burası kir toplar." manasında müdahele etmişti. Bana bir ders olmuştu bu hali.. Yaptığın işin sonunu inceden inceye düşünmek hakkında.