Bir yiğit vardı, gömdüler karşı ki bayıra... Kim derdi ki o şiirde biraz da kendini anlatıyor. Birkaç kez görme ve görüşme şerefine erdiğim hocamı son kez 2012'de ziyaret etmiştim. İltifat edip takkesini hediye etmişti. Nezaketi, beyefendiliği ile ayrıca güzel bir mümindi. Her yönüyle örnek, rollmodeldi. Ahir ömründe istese ağzından çıkacak bir cümleyle işleri farklı olabilirdi ama o mümince duruşu seçti. Her daim şiddeti değil sevgiyi, hoşgörüyü salık veriyordu çünkü. O Gülen'di ama ağız tadıyla hiç gülmedi. Benim gibi binlerce anadolu gencini suç bataklığından çıkarıp din, vatan, insanlık için koşturan, dertlenen insanlar olmasına vesile oldu. Söylenecek çok şey var, sayfalar yetmez. Üstümüzdeki hakkını nasıl ödeyeceğiz canım hocam. Dönersek namerdiz, söz verdik Allah'a. Rabbim seni firdevsine koysun. Bizi de Kendine layık kul, Efendimiz'e (SAV) layık ümmet, sana layık bir talebe eylesin. Seni çok özleyeceğiz canım hocam. Ama acımızı sinemize basıp, yasımızı tutup, hiç durmadan yürüyeceğiz söz...