Seni ben | Gökhan Bozkuş

Seni ben öylece,
Seni ben sessiz,
Seni ben buğu buğu gözlerle,
Seni ben uzun bir gece,
Seni ben..
Yürümedim aldılar , aldılar.

Devrilmiş bardaktan dökülen su,
Kanayan deriden akan kan,
Ve ellerinde bir çocuğun , bir tutam ot,
Seni ben küçükken henüz,
Seni ben alnımda yol yortusu,
Bir bavula derinden akan,
Seni ben…
Gidemedim aldılar , aldılar.

Seni ben ey talihsiz,
Seni ben ey kadim iz,
Seni ben nesimiden geriye,
Seni ben alev ve iki temmuz,
Yanamadım aldılar , aldılar.

Seni ben,
Bir bir çift kundurada,
Bir kaldırım üzerinde boylu boyunca,
Seni ben şehri saran bir çatlakta,
Giyemedim aldılar , aldılar.

Seni ben bir güvercin tüyünde,
Seni ben ürkek ve tedirgin,
Seni ben biraz da umut içinde,
Seni ben…
Tutamadım aldılar, aldılar.