Aktüel

Hicret | İSMAİL YAVUZ

İttiler, kaktılar dört yanımızdan

Bunaldık, usandık ah canımızdan

Öz yurdumuzdan vatanımızdan

Ayrıldık mahzunca bir seher vakti

 

Sağı, solu bir oldu dirlik vermedi

Bir Allah’ın kulu gülüvermedi

En yakınlarımız selam vermedi

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Haset kör etmişti şer gözlerini

Dinlemek ölümdü kem sözlerini

Şeytan görsün artık bed yüzlerini

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Her gün acı, keder, ızdırap idi

Her köşede polis bekliyor idi

Gece evimizi yokluyor idi

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Kaç yıl yattım hapiste ama yetmedi

Hasımlarım çıkınca insaf etmedi

Hafiyeler peşimden bir an gitmedi

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Kalpleri kararmıştı çatarlardı kaş

Fütücü derlerdi vermezlerdi iş

Kaç zaman olmadı soframızda aş

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Kinden kudurdular oldular kuduz

Hamile eşime verdiler dokuz

Sonunda dedik ki biz artık yokuz

(Kadına ilişililir mi ulan be öküz)

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Zalimler el ele  Meriç’e itti

Kaç masum suyuna kapılıp gitti

İnanırım ki bence hepsi şehitti

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Meriç öyle hırçın öyle soğuktu

Tâkâtimiz azdı endişe çoktu

Mâlesef başka da çaremiz yoktu

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Güç bela bir botla Meriç’i aştık

Çamurun içinden umuda koştuk

Hepimiz yaralı özgür bir kuştuk

Hicrete koyulduk bir seher vakti

 

Gözümde yaşlarla yurduma baktım

Gönlümde sessizce gemiler yaktım

Kavmim kovmasaydı çıkmayacaktım

Terkettik vatanı bir seher vakti

 

Daha Fazla Göster

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu