Mehmet Ali Şengül Hocam, Sakarya'da üniversite okurken kaldığım yurdu ziyaret etmişti. Küçük bir salonda kalabalık bir toplulukla muhabbet ediyordu. Bana da çay ve meyve servis etmek şerefini verdiler. Meyve tabağını götürmeyi fırsat bildim ve dizinin dibine oturdum. Salonda oturacak yer yoktu zaten. Meyveler yenirken omuzuma eli dokundu ve kabuğunu soyduğu mandalinanın yarısını bana verdi yarısını da kendisi yedi. O zamana kadar sadece annemden gördüğüm bu şefkatli ve nezaketli davranış bende büyük bir hayranlık ve muhabbet uyandırdı. Kendisini "Samsunlu Hoca" diye duymuştum ama karşımda nezaket abidesi olarak duran bu insan kalbimi eritmiş duyduğum muhabbeti katlamıştı... Rabbim cennetinde Peygamberimize komşu eylesin. İnanıyorum ki o hala hizmeti düşünüyordur. Manevi tasarrufuyla hizmetimize desteklerini devam ettirmeyi Rabbim nasip etsin.