Sene 1991 sanırım. Çamlıca yurdunun bir salonunda, kalabalık bir topluluğa sohbet eden Mehmet Ali Şengül hocamı ilk defa tanıma şerefine nail olmuştum. Ve ben sohbete katılıp dinlemeye başladığım anda, Enfal suresinden 2. Ayeti okuyup yorumluyor idi. “Mü’minler ancak o kimselerdir ki, Allah anıldığı zaman kalbleri ürperir; kendilerine O’nun âyetleri okunduğunda (bu, onların) îmanlarını artırır ve (onlar yalnız) Rablerine tevekkül ederler.” Ve okurken duymuş olduğu o ürperti hala hatırımda… 30 yıldır bu ayete ve Mehmet Ali Abiye ne zaman rastlarsam, o sahne hemen gözümün önüne gelir ve nede güzel anlatmış der, tam da kendisi bu ayete ayine bir kul diye düşünür idim. Bu hususta, Mehmet Ali Abiyi tanıyan herkes, benimle aynı düşünür kanaatini taşıyorum. Başta Büyüğümüz olmak üzere, ailesinin ve sevenlerinin başı sağ olsun. Gök kubbede hoş bir sada bırakıp gitti. Buna milyonlar şahit. 😞😢🤲🙏