Canım hocam. Vefatından hemen önce ve vefatından hemen sonra iki kere rüyama teşrif buyurdunuz. Birinci rüya: Malum herkesin imtihanı kendine göredir. Herkesin maddi manevi sıkıntısı vardır. Ben de hayatımda az çok bu şekilde imtihan oldum, bazen hırpalandım, bazen vefa beklediğim dostlardan vefasızlık gördüm, sevdiğim insanlardan nefret gördüm, inandığım değerleri yaşama uğruna maddi manevi bazı kayıplara maruz kaldım. Bunları anlatmamın sebebi bu rüya bana teselli oldu. Rüyamda sizinle asude bir yerde beraber namaz kılıyorduk. Ortam çok sakin ve huzurluydu. Öğle veya ikindi namazı olabilir. Sünneti kılıyorduk galiba. Sizin ayaklarınız rahatsız olduğu için sandalyeye oturarak kılıyordunuz. İkimiz yan yanaydık. Ben sünneti daha bitirmeden hem baba, hem dede hem hoca sıcaklığıyla beni bağrınıza bastınız. Ben sünneti bitirip selam verdim ve size baktım. Tebessüm ediyordunuz. Ve rüya bitti. Amerika’ya vize almak için başvurduğumda tek maksadım sizi ziyaret etmekti. Çok şükür o da oldu. Toplamda belki 20 kez sizinle aynı ortamı paylaştım. Ama her defasında utanıyordum iyi bir kul olamadığımdan Allahtan ve iyi bir talebe olamadığımdan sizden. Ben dedemi hiç görmedim. Daha babam 10-sınıftayken vefat etmişti. Ve hayatımda hep onun eksikliğini hissettim. Sizi hem hocam hem hep dedem olarak gördüm. Bir kere olsun sarılmak isterdim torunların dedelerine sarıldığı gibi ama nasip olmadı. Ancak bu rüyada beni kucaklamış oldunuz. Allah sizden razı olsun hocam. Burada aziz eylediği gibi ahirette de aziz eylesin. Hakkınız ödenmez. Emanetiniz emanetimizdir. Bu yoldan dönmek yok, bu yolda ölmek var.🤲🤲🤲