Asrın Alimi’ne ; Varlığına o kadar alışmış ki gözlerim, yokluğuna değemedi nazarım, Kalbimdeki yerin bitevi, hislerimiz ise pek derin, Dersin tahtada yarım kaldı elinde tebeşirin, Herkes hoca olamaz sen hakkını bil, hakkın verdin, Asrımımız aydınlandı nur’unla, Verdin altın nesle meşaleni aldığın Risale-i nur (dan)’ la, Seni sevip yaratmış yaradan, ta geldin bizlere O’nun huzurundan (SAV), “Bir elime ayı bir elime güneşi verseler dönmem bu davadan” diyen Habibin davasıydı davan, Sana kırılana, kızına kırılmayan bir bünyan-ı mersustun, Her şeyi sana sayıp dökene sustun, ama Hakk’a söylenenlere karşı Pars’tın, Nur eline değmedi dünyanın kiri pası, Sendin vaveylalar kuşağının Aslanı, Sükut ediyorsa bugün sevenlerin sebebi edeptendir, öğrettiği muallimlerinin, Işıktan basamaklar, yürürken Hakk’a doğru, Istikamet cennet yolu, cemalullah yolu, Bu yolun yolcuları pek dolu, Almışlardı teskerelerini gal-u beladan, sebavetten gençlikten,dünya mezrasından, Cehennemden çukurlardan geçerken rehberleri sendin, Yoktur bu asırda senin dengin, gunagun güzelliklerle bezenmiş rengin, Hayalin, hayatın, davan ve sevgin, Şimdi bize bıraktığın bu ağır yükle yürüyoruz SON asra ümit’le, Vazife ağır yol cetin fakat inşallah erlerin metin, Ödenmez hakkını helal et, Aç bize ellerini ötede şefaat et âmin, Natûvan