Canım hocam ah canım hocam. Vefat haberini alınca önce bir şok oldum ilk gün kendime gelemedim attım kendimi şu gurbet diyarının az insanlı sokaklarına. Ağladım ağladım seninle dertleştim. Gözyaşlarımı akşamın karanlığına döktüm. Seslendim sana basit bir insan ve kabul edersen senin taleben olarak. Son ne oldu bilmiyorum içimi ayrı bir şey kapladı. Valla yalan yok hiç ölmüşsün gibi gelmiyor bana. Değişik bir duygu tam tarif edemiyorum. Sen ölmüşsün gibi gelmiyor da peki diyeceksin ki dava için ne düşünüyorsun. Dava Allahın davası bizim değil. Ben kendi adıma sadece bu kutlu davanın içinde olmakla kurtulacağına inanan sıradan basit bir insanım. O isterse bu emaneti kıyamete kadar bize götürmemiz için vermeye devam edecek istemezse başkasına verecek. Ümidim ve temennim o ki bu Hizmet kıyamete kadar bu en büyük davanın bayraktarı olsun. Yani Allahın davası Rabbimin varlığıyla mukim. Ona birşey olmaz. Sen ise canım hocam Rasulluh'a (sav) kavuştun Rabbime kavuştun her ne kadar ben ölüp gittiğini tam hissedemesemde. Velhasıl Resulullah'ın (sav) havzının başında görüşmek dileği ve duasıyla. Allah ayaklarımızı kaydırmasın bu mübarek Hizmeti imaniye ve Kuraniyeden ayırmasın. Seni çok seven ve kabul buyurursan taleben eyüp.