Ziyaretçi Defteri

Yazar Hizmetten

TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.

(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)

TAZİYE DEFTERİ / CONDOLENCE BOOK

 
 
 
 
 
* ile işaretli alanların doldurulması zorunludur. (Fields marked with * are required.)
Girişinizin ancak biz inceledikten sonra ziyaretçi defterinde görünmesi mümkündür. (Your entry may only appear in the guestbook after we have reviewed it.)
Girişleri düzenleme, silme veya yayınlamama hakkını saklı tutarız. (We reserve the right to edit, delete or not publish entries.)
Serdar Serdar | Toronto üzerinden yazdı. 30/10/2024
Hocama Mektup Şu 22 yıllık fani ömrümde, Geçiremedim bir an elini öpmekle. Nasip olmadı gurbetin kafesini aşıp sana gelmek. Allah'tan gelene gam yok! Bildik biz de bunu; hicret diyarında hizmet etmek. Senin dualarınla bu günahkâr şu an olduğu yerde, O dualar olmadan hani benim akıbetim nerede? Yine bir duanın tecellisidir ki nasip oldu, Seni uğurlamak adına yollar, sınırlar kayboldu. O karanlık gecenin sessizliğinde hemfikirdi cihan, Lakin edilmişti seferberlik ilan, Dualarıyla, sarstı o geceyi binlerce insan, Bu uhuvveti bozamaz hizbü'ş-şeytan! Tecelli etti ki semavi bir ihtizaz, Nuraniyetleriyle aydınlandı bütün bir gece, Gidişin bile öğreti oldu bu engin Hizmet’e. Sabahleyin çıkarken Ensar'ın evinden yola; ağaçlar sanki ağlıyordu, Güneş de semaya yükselişine şahit olmakta kararlı, bulutların arşı kuşatmalarına izin vermiyordu. Yürürken o kutlu camianın bir parçası olmaya, Geldi arkamdan biri selam maksadıyla, “Ah be Yiğidim!” Bastım talebemi bağrıma, Gönüller bir, gözyaşları bir, gaye bir, Allah bir… Ah be Yiğitlerim! Olur da bu kul bir gün cehennem ateşinden tecerrüt eder, Bilin ki bu lütfu-ilahi Hizmet’tendir, Bana sizin gibilere Abi olmayı nasip edene nimetleri adedince şükürler olsun. Toplandık, kalpleri buruk münhat bir kafile, O hassas vicdanlar dolup taşmıştı hicran ile, Vakti gelmişti seni göremeden elveda demeye, Yeterliydi o an şu taşlaşmış kalbi eritmeye. İşte Hocam, ilk defa cemalinize o zaman şahit oldum, O heybetin altında ezildim Hocam, burkuldum, Dayanamadım Hocam, tabutunuza bakmaya dayanamadım. Zira ben böyle bir vechte layık değilim Hocam, dayanamadım, yıkıldım. Şahit oldum. Ey Küheylanlar! Sükûtunuz asâleti, Hâviye’nin çığlıklarını bastırdı. O masum gözyaşlarınızın cuşuhuruşu, Cehennemin sekarını dindirdi. Muhakkak ki, şu aziz dava yolunda can vermek bir şerefti; Lakin bu hasbî ruhlar, yaşatmak için yaşamayı seçmişlerdi. Ben şahit oldum. Rabb'im sizleri cennetinde Hocamıza komşu eylesin.komşu eylesin.
Lütfen bekleyin...
Hizmet'e Dair Ne Varsa...

Sitemizde, tercihlerinizi ve tekrar ziyaretlerinizi hatırlayarak size en uygun deneyimi sunmak ve sitemizin trafiği analiz etmek için çerezleri ve benzeri teknolojileri kullanıyoruz. Tamam'a veya sitemizde bulunan herhangi bir içeriğe tıklayarak bu ve benzer çerezlerin/teknolojilerin kullanımını kabul etmiş olursunuz. Tamam Gizlilik Bildirimi

Privacy & Cookies Policy