“Falan kimse kuru havadan nem kapıyor” derler! Ona ruhum feda! Ya yağmur altında dahi ıslanmayanlara ne demeli!” derdin ya tüm insanlığın derdini omuzlarında taşıyan, hassas ruhlu, hayatını ilim dolu bir kitap gibi yaşamış canım hocam, Senin gidişin de bize sayfalar dolusu bir kitap niteliğindeydi adeta… Gördük, bildik ve şahit olduk ki sen nice kalplerde yer edinmiş, nice gönüllerin bam teline dokunmuş, onların İslamiyetin şefkat ikliminde adeta yeniden dirilişine vesile olmuşsun. Biz seni yeterince anlayamamışız, senin içindeki o heyecanı yeterince hissedememişiz. Sen adeta başka bir boyuttaymışsın, biz başka… Sen küheylanlar gibi çatlayıncaya kadar koşarken, artık o yük, o emanet sana çok ağır gelmiş olmalı. Ancak sen, ruhunu ayakta teslim ederek yine bize bir mesaj vermişsin meğer. Adeta, “Yol O’nun, varlık O’nun, gerisi hep angarya; Yüzüstü çok süründün, ayağa kalk, Sakarya!” demiş ve ruhunun ufkuna yürümüşsün… Biz senden razıydık, Allahü Teala da razı olmuştur inşallah… Rabbim seni o gül kokulu Efendimiz (sav) e komşu eylesin. Bizleri de beraber haşreylesin... Emanetini kabzetmek zamanına kadar bizi emanette emin kılsın. Amin, amin, amin…