Çok kıymetli hocam, Sana söylemek istediğim o kadar çok şey var ki… Son günlerde hayatımın en yoğun duygularını yaşadım. Gözyaşlarım kendimeydi; “Sensiz akıbetim ne olur” diye düşündüm. Senin arşta bayramın kutlanırken, yeryüzünde birçok garip boynu bükük kaldı. Meğer varlığın hep bir güvenceymiş; yokluğunda fark ettim. Kendimi yetim hissettim. Ne bahtiyar ki seni birkaç ay önce gördüğümüzde, vazifelerimizde derinleşip yoğunlaşacağımıza ve hizmetlerimizi iki katına çıkaracağımıza söz vermiştik. Rabbim, sözlerimizi zayi ettirmesin… Bir sonraki buluşmamızın hayalini kuruyordum; ama o buluşma ahirete kaldı, inşallah, aziz hocam. Yinede ümit var gönlümde: Rabbim, cennet bahçelerinde tekrar bir araya gelebilmeyi nasip eylesin. Bize bıraktığın kutsal emanete sahip çıkabilmeyi de lütfeylesin. Sana olan minnet ve sevgim daima kalbimde saklı; senin mirasın ise yoldaşım olacak, inşallah…