Maziye bakıpta “hey gidi günler” diyeceğimiz o günler Ne çabukta geldiler ! Firakın acısı sarmışken her bir yanımızı Şimdi öksüz kaldı tahta kulüben. Sadece kaplerimiz değil, Haykırıyor kürsüler ; Gitti gelmez o ince ruh, ister ağla ister gül! Garip geldin bu dünyaya garipte gittin, Ne feyz aldın , ne de dönüp baktın. Derdin, hep ötelerdi ama zamanı vardı Zaman, en Sevgiliyi anlatma zamanıydı Yoruldum dinleneyim demeden , Geceleri dualarla gündüzleri ilim ve irfanla geçirdin Olmuyor zor işler bu işer denince ; “Sen çalış olmazsa alem sıkılsın Yardıma koşmayan kalem sıkılsın “dedin. Ümitsizliğe kapılmadan tohumları saçtın toprağa, Saçtığın tohumlar dönüştü ormana “Ben neyleyim meyveyi sizin olsun Vuslat kucağını açmış bekleri beni “ dedin Sonsuzluğa , Rabbine , Habibullaha (sav) , koştun Bizler ise yetim ve öksüz kaldık. Kaldıkta ne çare ümidimiz var Bir gün buluşacağız cennet yamaçlarında ( dua/ temenni) Muhterem hocam vuslatınız hayırlı olsun 🤲