Canım Hocam, Kıymetlim... Tebessümünü, sesini,derin bakışlarını sevdiğim insan! Aşkına, muhabbetine, kendini ortaya koyuşuna hayran kaldığım insan! Duruşunun, konuşmanın, ufkunun, hayallerinin, ideallerinin tesirine girdiğim insan! Yüce gönlünle, şefkatinle, merhametinle, o açtığın koca kucağına sığındığım insan! Gözyaşlarınla ıslattığın seccadedeki dualarına güvendiğim insan! Ah! Hüzünle, sevinci Gözyaşıyla, tebessümü Telaşla, sükuneti Hep bir olan insan! Ah! Yakarışlarıyla var olan insan! Ah, yakarışları ile var olan; koşuşturmaları ile can bulan insan! Yardımı ile, tekrar yeşertmeye ant içmiş insan! Özenle, ilgiyle, sevgiyle, heyecanla, iştiyakla ama en çok da gözyaşı ile büyüten insan! Seni çok sevdim güzel insan! Sevdirişini sevdim, Bildirişini sevdim, Söyleyişini sevdim, Samimiyetini sevdim, Yolunu sevdim, Yoldaşlarını sevdim, Kardeşim dediklerini sevdim! Bu kadar sevmenin içinde, O' da seni çok sevsin istedim. Hüznümü, vuslatına gizledim. Şimdi ise vuslatın kıskandığı, özlem içerisindeyim. Ah, canım hocam! Cağnım Hocam!