Tanıdığım günden beri Hocaefendi' yi (Allah cc-Hz Ruhu Seyyidül Enam sas ve Üstadımız' a ittibaen) hayatımdaki en büyük anlam, rehber, imam (arkasındakileri yanıltmayan bir imam) olarak benimsedim. Bazen yoldan (cadde-i kübra) çıkıp patikaya girsem de; bunu Onun kıymetini daha iyi anlama açısından değerlendirmeye çalıştım (Çünkü Hocaefendi cadde-i kübranın çağımızdaki en büyük temsilcisiydi). O bizi hiç yanıltmadı. Hakiki İnsan-ı Kamil'il(sas) zıllınde bir insan-ı kamil olarak yaşadı. Hakkı gösteren mücella bir ayna oldu. Bamteli ve herkulnağme deki sohbetlerinde bazen sadece hayran hayran ona baktığım olurdu. Son yıllardaki birkaç hafta ve ayda olan 2-3 dakikalık videolarda bile ağzından çıkan her kelime, yüzündeki güzelliği, cemali aksettiren her mimik beni bir dahaki sohbete kadar idare ederdi. Son sohbetlerinde hep dua istedi. Elimden geldiğince afiyeti için dau ettim. Hep istakemeti, vifak ve ittifakı vurguladı. En büyük talihsizliğim; bir kere olsun canlı sohbetine katılamadım. Cenab-ı Hak ötelerde lutfeder inşaAllah. Makamı Firdevs olsun. Efendimiz (sas) Liveül hamd bayrağı altında tüm kardeşlerimizle birlikte Hz Üstad ve Hocaefendi arkasında bizlere buluşmayı nasip etsin. Hakiki Bayramı ve Şeb-i Arusu bize o şekilde yaşatsın. Amin.