Değerli Hocam, Çok şükür, Allah’ın lütfuna mazhar olup Hizmet’in içine doğdum. Dünyanın aldatıcı kirine bulaşmadan, bizim müesseselerimizde hem dünya hem de ahiret görüşümün oluşmasından dolayı hep kendimi çok şanslı hissetmişimdir. Ancak, şu an genç yaşımdan dolayı sizinle yeterince vakit geçirememenin hüznüyle yanıp kavruluyorum. Dün, ruhunuzun ufkuna uğurlanırken, hayatımda her zaman olduğu gibi yine bir dönüm noktası oluşturdunuz. Sizin düğününüz, bizim ise büyüdüğümüz bu günde, Hizmet’in bir kere daha önemini ve sırtımızda olan “Emr-i bil maruf nehyi anil münker” görevimizin kıymetini bir kez daha anladım. Sizin ve Hizmet’in varlığını her zaman var olma nedenime bağlamışımdır. Bunun nedeni belki annemin Türkiye’de yaşarken, “İsmini deden koydu.” demesi, belki ailem Bamteli dinlerken her yeni kelimeyi anladığımda “Sanırım büyüyorum.” diye içimden geçirmem, belki de annemle babamın Anadolu’nun zıt uçlarından gelip Işık Evler’de yontulmalarıdır. Canım Hocam, size söz veriyorum: Son nefesime kadar, bize bıraktığınız Peygamber yolu ve davasını taşımaya, barış köprüleri kurmaya devam edeceğim. İnşallah baharlar geldiğinde Hizmet’le dimdik ayakta duracağım. Hocam, sizinle olan bu ayrılığın kısa süreli ve sadece fiziksel olduğunu bildiğimden, her gün sizinle ve Efendimiz (sav) ile buluşmak için çalışacağım. Benim ben olmama vesile olduğunuz için çok teşekkür ederim.