Sevgili hocam, Medine'nin Gulune (SAV) dogru gittin, hasretinle ve sana ahirette kavusma umidi ile arkanda kala kaldik. Soviyetlerin zifiri karanliginda maneviyattan cok uzak ailede gozlerimi dunyaya actim. Yillar sonra annem ellerimden tutup ilham kaynagi oldugun okulun ogretmenlerine teslim etti. 12 yasinda bir cocuktum ama onlari gorup hala dunyada iyi insanlar varmis dedim, hayata bakisim degisti, icime bir umit dogdu. Yillar sonra Islami, Kurani ve Resulullahi SAV kitaplarinin satirlarindan tanidim ve sevdim. Yine bir gun bir vaazinda yetisin, kardeslerinizin ellerinden tutun diye agliyordun. Vuruldum sana zira yardima gonderdigin bizlerdik. Arkandan yurumeyi, davana sarilmayi karar verdim. Hasretinle yasadim, gidip ziyaret etmeyi cok istedim. Ama bir gun ruyamda gordum. Burada gorusemeyiz, onun yerine ahirette gorusmeyi istemez misin dedin. Onun tesellisi ile yasadim. Bugun yetim gibi arkanda kaldim ama Allah(cc)tan niyaz ve umid ediyorum ki yolunan ayirmasin. "Baslattiginiz bu isi yarida birakmayin, yahu tamam olmuyor bu is demeyin." dedin. Soz veriyorum yasadigim surece bu sozune uymaya gayret edecegim. Allah (cc) lutfetsin, iki cihanda nimetlerini itmam etsin. Ruhun sad olsun Sevgili Hocam!