Hocam... bir gün gerçekleşeceğini bildiğimiz ama hiç hazır olmadığımız 'senin artık olmayacağın' haberinin bir bomba gibi üzerimize düştüğü anı yaşamaktayız. Özellikle son zamanlarda şımarık bir evlat gibi her şeyden şikayet edip, asıl yapmamız gereken görevlerimizden uzaklaşmış ve hatta sana sitem edecek noktaya bile gelmişken bu dünyadan ebedi ayrılışının şokuyla ortada kalmış divaneler gibiyiz. Meğerki sen varsın diyemiş bendeki rahat tavırlar ve başıboşluklar. Biz şimdi kime gideceğiz, kimden bekleyeceğiz 'Allah' diyen haykırışları, ve kim bize seslenecek 'dayan yiğidim, çoğu gitti azı kaldı' diye.. Oysa yiğit de sendin, küheylanda.. Hocam, seni hiç görmemiş biri olarak bana verdiğin son ders şu ki, ya toparlanıp ötelerde dizinin dibine layık bir talebe olacağım, ya da savrulup gideceğim. Allah senin öĝretilerin ve yolundan ayırmasın.Bu da sana ahdim olsun, dizinin dibinde görüşmek üzere hocam...