TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
Nasil bir his biliyor musunuz? Hem anam babam ölmüş hem köyüm yanmış gibi… Tek direk tutan çadırım başıma düşmüş gibi… İlk sesinizi duyduğumda Medine’nin Gülü şiirini okuyordunuz, sizin yazdığınıza inanamamıştıöm. Sonra ortaokuldaydım sizin arka planı gri kitaplık önünde Amerika günleri sohbetlerini yaptığınız zaman. aradığım ideal bu dedim o zamandan başörtüsü olan küçük bir kız olarak. En delikanlı zamanlarımda “tek bavulla hicret edeyim Ya Rab” diye dua ediyordum, üniversiteyi bitirdiğimizde sınıfımızdan sadece bizim evlerimizde kalan arkadaşlar iman ediyordu Rabbine, sen bize ahiretimizi kazanma ümidi verdin, yoksa biz de bir nesilin savrulduğu gibi kayıp gidecektik dünya çukuruna. 2 kez tek bavul hicret nasip oldu, bu ufka Kıymetliği varlığınız olmasa tek başımıza ulaşmamız çok çok zordu hocam. Dün sizi uğurlarken canımdan bir parça gitmiş gibi hissettim. Bütün gece belki rüyamda görürüm diye bekledim. Siz varlığınızla bu dünyayı aydınlatırken ne kadar da kolaymış her şey. Şimdi vazifenin büyüğü bize düştü. Hem yetim hem öksüz hem de köysüz yurtsuzken çocuklarımız için daha çok çalışıp bu kervanı yürütmeye bakacağız. Manevi varlığınızın nasıl bir esenlik olduğunu anlamakta çok geç kalmışım. Rabbim sizi sevgili. Peygamberinize komşu eylesin, bizleri de o gün gelene kadar iman üzere yaşayan asrın delilerinden… Bir kez daha buluşana kadar… Canım hocam 🥀