Hocamı, evde babamın bizi eğitmek için açtığı videolardan görmüştüm. Gördüm yazıyorum çünkü orada tanımadım. Ben tanıdım tabirini 2 sene 4 gün önce öğrenci olarak geldiğim Polonya'ya ayak bastığım andan itibaren burada karşıma çıkan o güzel abilerin bu hizmet-i imaniyeyi ve hocamızı bana fevkalâde güzel temsil ve irşad etmeleri vesilesiyle tanıdım diyebilirim.Dün akşam cenaze namazını topluca izlerken gözümden akan yaşlara şahit oldum. Buraya ayak basmadan önce sadece saygı duyduğum benim için çok bir mana ifade etmeyen bu kıymetli değerlerimiz benim için hayatımın en önemli parçası oldu, evet hocam da o parçada çok önemli bir parçaydı. Dün akşam gözlerimden akan bu hüzün damlaları asla korkudan,kaygıdan değildi.Aklıma Hocam'ın ızdırapları,çektiği çileler geliyordu bunlar aklıma geldikçe daha da bir hüzün basıyordu.O çehresine baktıkça görüyordum o yorgunluğu. İnanıyorum ki şuan o ızdıraplardan kurtulmuş bir vaziyette gözü yaşlı orada cemaatini bekliyordur. Rabbim bu ahir zaman cemaatinin yardımcısı olsun. Yeni açılacak bu devri hayırlara vesile eylesin inşallah. Bir gün mezarın başında hasbihal etmek üzere Hocam...