Canım hocam, doğduğundan beri hizmetin içinde olmak nasip olmuş bir nesiliz. Lakin şahsım adına sizi geç benimsemiş biriyim ama Allah ömür verdiği sürece öğretilerinizi bırakma niyetinde olmayan bir öğrencinizim. Siz gidince omuzunuzdaki yükün ağırlığını anladım. Siz gidince bu davanın uğrunda hayatı unutup nefsi bırakıp koşturmak gerektiğini bir daha anladım. Hocam, hakkınızı helal edin. Rabbimize (cc) ve Efendimize (sav) kavuştunuz, bizden de selam söyleyin inşallah. Hiç düşünmemiştim sizin yokluğunuzun yaşanacağını, size taziye mektubu yazacağımı, defin edilişinizi izleyeceğimi... Hocam, siz gittiniz bu dünyanın yükünden kurtuldunuz, sevdiklerinize kavuştunuz inşallah ama mirasınız da bizimle. Allah bu mirası devam ettirmeyi hepimize nasip etsin. Allah’ım, hocamızın bahsettiği, olmamızı istediği, yetiştirmemizi istediği altın nesil olmayı nasip et. Bu yolda çabalarken başarısız olmamayı bize nasip et. Çıktık dikenli yollara, söz verdik Allah’a, geriye dönmeyeceğiz! Bu yoldan geri dönülmeyeceğini, babam içeri girip çıktığında bile bir kere olsun öf demediğinde öğrendim. Hicret ettikten sonra annemin her türlü zorluğa rağmen hizmet etmeyi bırakmamasında öğrendim. Beni büyüten, hizmet okullarındaki tüm zorluklara göğüs gerip gün sonunda bize tebessüm edebilen ablalarımdan öğrendim. Bu yoldan geri dönülmeyeceğini en çok büyüdükçe idrak edebildim. Yunus Emre diyor ya: “Dünya yalan, kardeşim, dünya yalan! Var mı yalan dünyada baki kalan. Mal da yalan, mülk de yalan. Var biraz da sen oyalan.” Bize dünyanın yalan olduğunu, dünyada baki kalanın olmadığını, malın da mülkün de yalan olduğunu ve dünya ile oyalanmayıp Allah yolunda erimek gerektiğini öğrettiğiniz, Efendimizin (sav) mirasını nasıl devam ettirmemiz gerektiğini gösterdiğiniz için Allah razı olsun.