Her canım yandığında çaresiz hissettiğimde seni dinler teselli olurdum canım hocam. Yeni bir sohbetini dinlerdim. Şimdi senin gidişinin ardından yine senin sesini duymaktan başka bir şey teselli etmeyecek gibi. Ama sen bizi bırakıp ötelere gittin.. Artık dayanmadı o kalbin tüm dünyanın acısını kor gibi içinde hissederken her an... Ah hocam.. Sana layık talebe olamadım. Affet.. Ama seni Allah için çok seviyorum. Hadi o haketmiyor ama çok seviyormuş gözyaşları dinmiyormuş kıtmir gibi onu da kabul edeyim der misin ötelerde beni de kabul eder misin taleben olarak.. Ah efendim.. Bu da senin düğünün olsun.. Affet.. Talebe kabul et.. Affet.. İdrak etmeyi okumayı ayağa kalkmayı insanlardan insan olmayı daha çok sevmeyi sevmeyi ve her an her lahza layık olmak için af dilemek için ötelerde ben de çabaladım demek diyebilmek için hakiki kul olmayı ve mahşerde sevdiklerimizle beraber orada buluşmayı nasip eyle.. Hey gidi günler diyelim.. Çok sevdik vefatın bize en büyük ders oldu.. Sonra çok koştuk çatlayana kadar koştuk diyelim.. Diyelim..Koşalım... Taleben olalım. Hakkını ödeyemem içimdeki boşluğu telafi edemem.. Ötelerde kavuşmak nasip olsun.. Bizlere de sevenlerine de Sabr-ı Cemil......