Düşünün ki bir İmam ya da Hocaefendi, arkasında bıraktığı cemaatine herkesin hakkını gözeterek tane tane bir miras bırakmış. Herkes, hak ettiği kadarını alıyor, kimse birbirini kırmıyor, kimsenin gönlü incinmiyor. Cemaat içinde sükûnet, adalet ve kardeşlik hâkim; miras sadece mal değil, aynı zamanda hoşgörü ve birliktelik duygusu olmuş. İnşallah biz de bu mirasları bir fidan gibi ekeriz; her eve, her insana, her okula, her medeniyete. Bu fidanlar büyür, kök salar ve zamanla hepimizi aydınlatan, gölgesinde huzur bulduğumuz ulu ağaçlara dönüşür. Her bir yaprağında bilgelik, her bir dalında barış taşıyan bu ağaçlarla altın çağlara ulaşırız. İnsanlık, bu manevi mirasın meyvelerini toplarken, aramızdaki bağlar güçlenir ve adalet, iyilik ve sevgiyle dolu bir dünyada hep birlikte ilerleriz. İnşallah, Rabbim bizleri öbür dünyada birbirimizle kavuşturur. Dileğim, o buluşmanın cennet ağaçlarının altında gerçekleşmesidir. Orada, sevgi ve huzur dolu bir ortamda, birlikte olmayı nasip etsin. Başımız sağ olsun, sabır ve metanet diliyorum. Saygılarımla, Ahmet