TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
Değerli hocam, sizi tanıdığımda 14 yaşında bir çocuktum. Vaazlarınızı dinleyerek büyüdüm. O zamanlar bir şey anlamasamda sizin peygamber aşkınıza tutulmuştum.
Sizin aydınlattığınız yolda yürümek için hizmeti hayatımın merkezine koymaya çalıştım. Kitaplarınızla demlendim. Sizin aldığımız feyz ile nesil yetiştirmenin önemine binaen öğretmen oldum.
Kestane kampından sağlık sorunlarınızdan dolayı ayrılmadan önce 3 kez rüyama girdiniz. Sizi bir noktadan alıp evime getiriyordum. Rüyamda evimizi şenlendirmiştiniz. Bana orada dua etmiştiniz. Bu bir işaret demiştim, sizi dünya gözüyle görmeyi arzulamıştım. Ama olmadı. İnşallah ahiret yurdunda sizinle birlikte olmak niyetiyle..
Hocam gittiğiniz yerde, o çok sevdiğiniz peygamberimize biz gençlerden bahsedin, üstadımızla sizin açtığınız bu yolda hizmetlere sıkı sıkıya sarılan bir çok genç var. Üstelik hepsi dünyanın her bir tarafında peygamberimizi anlatmak için çabalıyorlar. Sizleri çok özleyeceğiz. Bu besteyi yarım bırakmayacağız.