Herkes “Hocaefendi” derdi sana ama benim dilim varmazdı öyle seslenmeye. Sen benim Hocadedemdin. Küçüklüğümden beri öyle tanıdım seni, dedelerimin arasında senin de adını saydım. Ortaokuldayken Amerika’dan çikolata gelmişti. “Hocadeden sana gönderdi.” demişti annem. Bitter çikolataydı. Hiç sevmezdim bitter çikolata, hala sevmem. Hayatımda hiçbir çikolatayı yerken o kadar mutlu olmadım. Küçük bir saklama kabına koyup sadece çok sevdiğim insanlarla paylaşmıştım. Seni görmek hayalimdi, planlar yapmaya başlamıştım. Çok hasta olsan da şansımı deneyecektim. Nasip olmadı. Ben sana kavuşamadan sen en sevdiğine kavuştun. Şimdi bana bıraktığın bir ismim bir de gaye-i hayalin var. Sen tıpkı istediğin gibi gün batımında ruhunun ufkuna yürüdün. Tüm insanlığın üstüne güneşin tekrar doğmasını sağlamak artık bizim vazifemiz. Gözün arkada kalmasın canım dedem, emanetine sahip çıkacağız. İsmini koyduğun binlerce çocuk bu davayı sırtlanacak, gurûbun tulû olacak Allah’ın izniyle.