TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
Hayatımızda iz bırakan insanlar vardır; öyle ki, onların bilgisi ve rehberliğiyle hayatımıza yön veririz. Hepimizin örnek aldığı bir isimdi, onun ilminden ve rehberliğinden faydalandık. Ukrayna’da doğup büyüdüm, defalarca taşındım, farklı kamplara katıldım ve her seferinde yeni insanlarla tanıştım. Her birinin kendine özgü, derin hikayeleri vardı. Fakat ne kadar farklı yerlerde büyümüş olsak, ne kadar farklı deneyimler yaşamış olsak da birbirimizi anlıyorduk. O kadar güçlü bir cemaat kurmuştuk ki, bu cemaatten biriyle tanıştığınızda hemen yakın bir dost olma ihtimaliniz yüksek oluyordu. Geçenlerde Avustralya’da bir kızla karşılaştım, daha önce hiç tanışmamış olmamıza rağmen sanki yıllardır birbirimizi tanıyorduk. Bu cemaatin bir parçası olmanın gücü işte burada yatıyordu; bazen bu bağ, aileden bile daha yakın olabiliyordu. Eğer hocaefendi böyle bir cemaat ve böyle bir hizmet hareketi kurmamış olsaydı, belki de bugün bu dünyada olmazdım.
Bir de şunu söylemek istiyorum: Annemle babam da Ukrayna’da bir hizmet okulunda tanıştılar. Eğer o okul olmasaydı, ben bu dünyada olmazdım. Bu yüzden, hem hayatımda hem de ailemin hayatında cemaatin ne kadar büyük bir yer tuttuğunu biliyorum. Aynı durumun birçok kişi için de geçerli olduğunu düşünüyorum; bu cemaat, hayatlarımızı şekillendiren en önemli unsurlardan biri haline geldi.