Sevgili Hocam Ben seni ve davanı Hacı Ata ile tanıdım. Hacı Ata'yı öyle çok sevdim ki nasıl olurda böylesi büyük bir görüşe,anlayış sahip olabilir diye düşündüm. Ardından çok yakın dost olduğunuzu öğrendim. 15 yaşında çok fazla sorusu olan ve ne yazık ki iman hakikatleri yerine zevki sefayı anlatan gruplarla birlikteydim sizleri tanımadan evvel. İnsanın yaratılışını, dünya üzerindeki gayesini ve daha nice mevzuyu anlamak üzerine öyle çok soru soryordumki keyiflerini kaçırdığım için beni yanlarından kovmuşlardı. Sorularıma cevap ararken biri sözleri uzattı. Anlamadığım halde beni içine çeken bir şeyler vardı. Bir kitap kurdu olduğunu düşünen gafil halim ile her gün büyük bir lezzet alarak okudum. Okudukça kalbimde derin bir huzur ve mutluluk duydum. Anladım ki o güne kadar boş satırlar arasında gezmişim. Sonra senin kitapların ile kalbimin anladığı hakikatleri aklımda anlamaya başladı. 15 yaşında tattığım ilk akli ve kalbi lezzeti sanırım. Bir sonraki adım Hacı Ata'yı tanımanın verdiği mutluluktu. Ben de bir gün yurtdışında olacağım demiştim. Ardından seni ve gönül verdiğin davanı tanıdım. Herkesin bu uğurda tabiri caizse nasıl yartıştığını gördüm. Bu kutlular kervanında yer almalıydım. Bir gün sevda mesleğini dinlendim. Yurtdışında öğretmen olmuş insanların kardelenler misali kara inat yeşeren bahçelerini gördüm. Bir gün ben de bu yolda bir kardelen olacağıma dair söz verdim. Bu sözü sana duyuramadım, beni hiç tanımadın. Ama Rabb'im sözümü biliyor. Yurtdışında bir gün faydalı biri olma dileğimi her an dua dua dile getirdim. İnsanın büyük emelleri olmalı fikrim insanlığa hizmet ile gerçek adresini bulmuş oldu. Rabbim seni cenneti ve cemali ile şereflendirsin. Mirasına sahip çıktığımız takdirde kendimiz, neslimiz ve daha niceleri kurtuluşa erecek inşallah. Bu bir garibi taleben eylesin Rabbim. Şahidim ki sen insanlığa hizmetten başka bir şey düşünmedin. Sana layık talebe olmak duası ile...