Saygıdeğer Büyüğümüz Çok Kıymetli Hocaefendimiz, sizi subat soğunun estiği haziran fırtınasında televizyonlardan duymuştum bir imam hatipli olarak etrafıma tanımıyoruz televizyondan duyduklarimizin dogru degil mi bilmiyoruz gıybet etmeyelim ya Allah dostu ise dediğimi hatırlıyorum sizi bilmeden. Sonra üniversiteyi kazandım bulunduğum yerde kız çocuklarının üniversite için başka şehre gitmesi ahlaksız olması demekti ve herkes aileme baskı yapıyordu gidecek bozulacak göndermeyin diye. Bir akrabamız Hocaefendinin açılmasına vesile olduğu yurtlardan ve ışık evlerden bahsetmisti kalacak yeri siz düşünmeyin güvenilir yerler merak etmeyin demişti aileme onlar da ikna olmuştu ve uzak şehirdeki yurda kaydımı yaptırmış beni oraya yerleştirmişlerdi. İşte o yurtta ilk vaazını dinliyordum konu mukaddes hüzündü.. herkes ağlıyordu ben etrafıma bakıp anlamaya çalışıyordum sonra kendime bunlar neden ağlıyor ki bu kadar diyordum sonra baktım ki bilmeden ben de ağlıyordum.. Yıllardır ne imam hatipte ne üniversite de ne de camilerde günahına ağlamayı ögretmemislerdi sen öğretmiştin.. Kızlar okumaz denildiği zamanlarda sen yolu açmış ve bizlerin okumasına imkanlar hazırlamış ve bir çığır açmıştın kadınlar için. Müslüman toplumlarda kadınların ne kadar geri bırakıldığını gördükçe biz ne kadar talihliyiz hizmet sayesinde okuyabildik. 4 sene üniversite hayatım da Allahı resulü dini diyaneti sen sevdirdin hicreti sen sevdirdin.. 4 yılda bir gence hizmet etme ve hicret etme şuurunu kitaplarında vaazlarinda sen öğrettin ve yetiştirdiğin insanlar elimizden tuttu. 18 yıldır yurt dışındayım ve hicret diyarında ölmeye söz verdik Allah'a söz verdik son nefesimize kadar senin gösterdiğin ufukta hizmet etmeye. Dünya zaten gurbetti ve hicretle gurbet içinde gurbetti şimdi bir de gidişinizle garipligimiz katmerlendi. Gariplere müjdeler olsun deyip Baharın sahibi Allah'a ellerimizi açıyor sizden ebeden razı olmasını gani gani rahmet eylemesini niyaz ediyoruz.. Siz ne güzel insandınız.. Rabbime sonsuz şükürler olsun sizi tanımayı lutfetti...