Tanıyamadım, anlayamadım yeterince canım hocam, hakkını veremedim. Senin sesinden çok şey öğrendim belki, sorularıma cevap hep senin sesin oldu belki ama keşke daha fazla dinleseydim. Keşke daha fazla anlayabilseydim, sonra anlatabilseydim. Keşke yetinmeseydim seni anladığım kadarıyla daha fazla anlamaya çalışsaydım. Ama bitmedi. Şimdi sen göçtün ötelere, ama ben, biz, buralardayız hala ve seni okumaya seni dinlemeye devam edicez. Senin öğrettiklerinle bu hizmet-i imaniye’ye devam edicez. Seninki mütevazilikdi belki ama birşeyde haklıydın: bu hizmet seninle başlamadı, seninle bitmeyecek de. Sen bize yol gösterdin, yolumuzu aydınlattın, şimdi ötelere göçtün belki ama arkanda bize sesini bıraktın, kelimelerini bıraktın, ve biz senin kelimelerinin, sözlerinin aydınlattığı bu yolda yürümeye devam edicez inşallah…