Çıktık dikenli yollara, söz verdik Allah’a, geriye dönmeyeceğiz! Öğretmenlik kutsal bir meslek. Hep birilerini düşünüyorsun, emek verip tohumlarını büyütüyorsun. Sen seviyorsun, o masumlar da seni seviyor. 2017’de matematik öğretmenliğini tercih ederken, “Allah’ı anlatabileceğim bir iş yapabilir miyim?” diye düşündüğüm için öğretmenliği seçmiştim. Ne kazanırım diye bir hesabım yoktu. Okuldayken, üçüncü sınıfta yurt öğrencilerimin desteğiyle yurtdışına görüşmeye gitmiştim. “Olmaz” derken Rabbim, son sınıfta Avustralya’ya gitmeyi nasip etti. Hani, yakın olan bir yer değil, dünyanın bir ucu olan yer 🙃 Herkese bunu anlatıyordum. Tektim, sevdiklerimi bir daha göremezsem diye korkuyordum, sonuçta 30 saatlik bir yoldu. Halam beni teselli etmişti ve ben ilk “Hicret”ime niyet etmiştim. Tek sebebim, sahabeler gibi olma niyetiydi. Ne oldu sonuc nedir bilemiyorum ama ameller niyetlere göredir ya, bu niyetimi Allah’a emanet ediyorum. Rahmetiyle muamele etsin. Sonra Evlenip Pakistan’a gittim. İlk kızıma hamileyken, doğumuma iki hafta kala okullarımız kapatıldı. 1.5 yıl boyunca işsiz kaldık. Paranın bereketi nedir? İşin yokken bile Rabbimin gönderdiği rızıkları, lütufları ve bereketi hissetmek o kadar büyük bir ders olmuştu ki. Rabbim öyle bir ferahlık verdi ki eşimle gönlümüze, sanki ülkeden gönderilmek istenilen biz değilmişiz gibi; sanki ilk çocuğumuz değilmiş gibi… Onca zorluğa rağmen, yine Efendimiz’in yaptığı gibi istişare ederek Pakistan’da kaldık. “İstişare” nedir, o imtihanla anladım. Çünkü Efendimiz’in Uhud hadisesini ders almak nasip olmuştu Rabbim tarafından. Sonra Rabbim, Nijerya’yı, Afrika’yı görmeyi nasip etti. Şimdi ise Amerika’dayım. Bunları sayınca “Vay be, ne ülkeler gezmişsin” deniliyor ama her biri Allah rızası için hicret niyetiyle yapıldı. Her seferinde Rabbim, “hicretimizi kabul et” diyerek niyet tazeledik. Hiçbiri kolay geçişler değildi ama Rabbim büyüktü, rahmetiyle, lütfuyla bizi sarmaladı. Olmazları oldurup bizi Amerika’ya getirdi. Her zaman Allah’ın rızasını gözeterek, “Vatanıma, milletime, insanlığa nasıl faydam olur?” diye düşünen biri olarak yasmaya gayret ediyorum. Hicreti, tek niyetin sadece Allah’ı razı etme niyeti olduğunu, başkaları için yaşama, istişare, tevekkül, teslimiyet, bereket gibi kavramları nasıl öğrendim de o zamanlar hayatıma uygulamayı nasip etti Rabbim, diye düşünüyorum. Yalnız değildim; bunlar sadece benim niyetlerim, benim adımlarım değildi. O kadar çok insanın duası, emeği vardı ki… Başta annem, babam,halam ve eşim olmak üzere, Allah onlardan ve tüm o insanlardan razı olsun. Hala da etrafım böyle insanlarla çevrili, elhamdülillah. Herkesin emeği gözümün önüne geliyor, çünkü niyetler halisti, niyetler O’nu istiyordu. Allah’ım, Senin ve Efendimizin yolundan gidenlerden eyle bizleri, bizi istikametten ayırma. Bize ve benim tanıdıklarıma Seni ve Efendimiz Hz. Muhammed’i sevdiren herkese sabr-ı cemil diliyorum. Kıymetini şimdi fark eden bir insan olarak, hocamın, canım öğretmenimin Allah ondan razı olsun, gani gani rahmet eylesin.