Hiç aynı mekânda bulunmak nasip olmadı. Ama bir hayali vardı, bu da bana çok mantıklı geldi. Yüzbinlerce insana da öyle geldiğine hiç şüphe yok. Bir yanda, nefret edenleri dinliyorum; hayatında tek bir sohbetini dinlememiş, tek bir kitabını okumamışlar. Belli ki kendi hayal dünyalarındaki kurguları boca ediyorlar. Diğer yanda ise ortada duran güzel eserlere bakıyorum; eser dediğim, bina ya da yol değil, insan. Yüzbinlerce insan, barış dolu bir dünya ideali etrafında toplanmış. Dilimizde güzel bir söz var: "Ayinesi iştir kişinin." Bu durumda, boş konuşanların söylediklerine de bakmanın bir anlamı yok. Sen gittin; biz senin taşıdığın gibi bu yükü taşıyamayız belki ama deneyeceğiz. Yılmak yok, yıkılmak yok. Son anındaki gayretini örnek alıp çalışmaya devam edeceğiz. Elimizde, kolumuzda, bacaklarımızda bir adım atacak derman kalsa, onu da atıp bir adım daha yaklaşacağız inşallah hedefe. Allah rahmet eylesin, mekanın firdevs cennetleri olsun. Bize de sana ve efendimize komşuluk nasip etsin.