Ne desem boş. Sözler kifayetsiz kalıyor. Bir şey demesem de olmuyor. Bu acı insanı yiyip bitiriyor. Bir yandan insanın İçi huzur dolu, Onun gibi bir zati tanıdık, Onun yolundan gidebildik İnşallah. O bir çok şeye vesile oldu. Hizmet devam ediyor. Bunda bir şüphe yok çünkü dava Allahın davası. Ama sinirlerimiz buruk, Hüzünlüyüz, Bizi Allah’a yakınlaştıran zat Ebedi âleme gitti. Biz ise gurbette kaldık. Yalnız yapayalnız. Allah’tan geldik ve ona gideceğiz. Hocaefendi En sevdiklerine kavuştu. Onun için çok seviniyorum. İnşallah günü geldiğinde bizler de onlara kavuşuruz. Bu dünya fani, Bunu bir kere daha anladık. Rabbim davamızdan bizi ayırmasın. Onun şefaatine nail etsin İnşallah. İçimizde bir sızı olsa da dimdik Yola devam edeceğiz. Çıktık dikenli yollara, Söz verdik Allaha, ermeden mevsim bahara, Geri dönmeyeceğiz.