Kaç defa yazıp yazıp sildim, bilmiyorum. Kendimi garip ve yetim kalmış hissediyorum. İçimde, "Alıp başımı nerelere gideyim?" diyorum; fakat senin öğrettiğin değerler benimle oldukça, biliyorum ki ne garibim ne de yetim. Sana bugün birçok selam gönderdim, elbet ileteceklerdir. Lise yıllarımda seni rüyamda görmüştüm. O zaman bana demiştin ki: "Yanıma geleceksin." Yıllarca senin öğrencin olmayı bekledim, ama nasip olmadı. Yine de üzülmedim; Çünkü hep seni okudum, seni dinledim ve hatta haddimi aşarak bazen düşüncelerinle çatışıp üzerine yeni görüşler ekledim. Çok sevdiğim bir ağabeyim bana demişti ki: "Evladım, sende ilim var da irfan yok." 🙂 Böyle bir evladınım işte, ne yaparsın. 🙂 Bana Allah’ı ve Resulü'nü öğretip, bu değerleri yaşamaya çalıştırdığın için sana binlerce kez Allah razı olsun. Biliyoruz ki göz yaşarır, kalp hüzünlenir; ama bu dilden isyan çıkmaz. Hepimiz ondan geldik, elbet Ona döneceğiz. Hiç endişelenme, elimden geldiğince yaşamaya, yaşatmaya, anlatmaya ve göstermeye; ailecek, eşimle birlikte, hatta Allah nasip ederse evlatlarımızla beraber devam edeceğiz. Ayrıca haklı olmanın verdiği huzuru bize yaşattığın için teşekkür ederim. Seni çok özleyeceğim hocam.