Çok küçüklüğümde senin sesinin dinlendiği, videolarının izlendiği bir evde büyümek nasip oldu. Etrafımdaki insanlar sana gönülden bağlıydılar. Seni izler izler ağlarlardı. O zamanlar küçüktüm tabii, idrak edemiyordum çoğu şeyi. Taklidî idi her şeyim. Evet, hizmetin içinde doğmak güzel bir şans ama içinde kalmayı, hizmet etmeyi seçmek daha büyük bir şansmış. Senin sağladığın ortamlar, kitapların, vaazların olmasa tahkikî bir imana sahip olabilir miydim, müstesna. Senin sağladığın ortam sayesinde ben bu hayatta kendimi en mutlu hissettiğim yeri buldum. Kendimi en mutlu hissettiğim hâlimi buldum. Kendimi nasıl severim diye ararken cevap yanımda bitiverdi. Bana çok faydalı bir şeyin nasip olmasına ön ayak olacak ortamda senin sayende bulunabildim. Şimdi anlıyorum dediğin şeyleri. Şimdi anlıyorum seni. Haberi alır almaz biyografin olan hakka adanmış bir hayat kitabını bir gecede okudum. Ne büyük bir insanmışsın. Seni yıkmayı hiç başaramamışlar, üzememişler. Bu duruşun o kadar etkileyici ki. Ne için savaştığını o kadar iyi anlıyorum ki artık. Zaten etrafımdaki insanların, ailemin senin gösterdiğin yolda nasıl dik durduklarına fazlasıyla şahit olmuştum. Bir an bile kimse utanmadı. O duruşun aslında nasıl bir asalet olduğunu şimdi çok iyi anlıyorum. Kendini adadığın bu yolu devam ettirmek icin büyük şeyler yapmak isterim. Elimden gelen her şeyi yapmak isterim. Yolunda devam etmeyi çok isterim. Senin yolunda elif gibi durmayı çok isterim. Davan davamdır hocam! Bu aleme kazandırdığın sayısız güzellik için sana minnettarım. Ben dahil olmak üzere milyonlarca insanın doğru yola ulaşmasına vesile olduğun için, canla başla bu yolda savaştığın için minnettarım. Sen artık en sevdiğine kavuştun, bu saatten sonra isteseler de seni üzemezler. ruhun şâd olsun.