Ey Mahzun Nebi'nin ( SAV), mahzun yaranı... Sen bu dünyada hiç gülmedin, hep ağladın. Ferid El Ensari'nin dediği gibi, soyismin "Gülen" olmasına rağmen hiç gülmedin, hep gözyaşı döktün. Lise yıllarımda, abilerimin verdiği kasetleri evde dinlediğimde, annem seni hep "Ağlayan Hoca" diye söylerdi. Ey Mahzun Hocam, Rabbim o mahzun yüzünü güldürsün. Sevgili Peygamberimiz (S.A.V.)'in komşusu eylesin. Sen hep tohumu ekmekten bahsettin, fakat dermeyi hiç düşünmedin. Bizler de ekeceğimiz tohumlarla, yanına gelmeyi dört gözle bekliyoruz. Rabbim, ahirette beraber olabilme bahtiyarlığına eriştirsin.