Rabbimden tüm sevenlerine sabırı cemil diliyorum. mekanını cennet eylesin. ben hep uzaktan sevdim hoca efendiyi hepte kendimi mahçup hissettim hiç bir şey yapamıyorum diye. Onu zaman gazetesindeki kürsü yazlarından, tv ekranlarındaki prizma programından dinleyerek tanıdım. hiç kitaplarını okumadan bu kadar sevilir miydi? evet, hep çok seviyordum hemde büyük bir hayranlık duyuyordum hem ona hem de yapılan hizmetlere. ben yapamasamda bu güzellikleri yapanlar ne iyi insanlar ne güzeller derken hiç bir sey yapamadan o karalama politikaları başladı, tabii ben çok üzüldüm “ah ah yine hiç bir şey yapamayacak mıyım? yine mi uzaktan seveceğim yine mi hayran kaılacağım yapılanlara” ama şunu anladim ki: iyi ki sizi ve sizleri sevmekte nimetmiş bu zamanda yüce mevlam bu dünyada kimleri seviyorsak ötelerde de onlarla beraber olalım. sevgili peygamberimizin sancağının altında bu garibede bu düştü. mekanın cennet olsun beni en çok üzen şeylerden, sizi o çok sevdiğiniz topraklardan uzak kalmanız size bunu reva görenler… sevenlerinize sabırlar diliyorum nurlar içinde kalın