Canım, güzelim, birtanem. Abim, arkadaşım, dedem. Öğretmenim, yol göstericim, yol bulduranım. Sevgili hocam. Senin beni düşündüğün kadar ben kendimi düşünmedim. Ben kendimi düşünmezken bana insanlığı düşünmemi sağladın. Peygamber sevgisini, peygamberin insan sevgisini, bir iğne ucu kadar bile kul hakkına girmenin hesabının ne kadar büyük olduğunu, aile-iş-arkadaş ve akraba ilişkilerinin dengesini, olaylara yaklaşırken bakmak zorunda olduğumuz perspektifi ve diğer yandan tüm karşı perspektiften bakanlar ile konuşmak zorunda olduğumu, kısa ve geçici dünya hayatında imandan ve Allah’dan daha güçlü kimsenin olmadığını ve onlardan başka kimseden korkmayacağımı, zâlimlerin bütün şiddetine karşı elif gibi dimdik durup cebinde parasız ama gönlündeki imanla beraber milyarderlerden daha cesur olunabileceğini, dua ederken kelimelerin manalarını ruhunda hissederek söylemeyi velhâsılı örneklerini canlı olarak sende bulduğum sende gördüğüm senden öğrendiğim bütün güzel davranışları ve yeni güzel davranış ufukları oluşması için verdiğin nasihatleri, bizi peygamber efendimize (s.a.s.)yaklaştıracak dolayısıyla seni de O’na yaklaştıracak bütün fiillerimizin tohumlarını attığın için Rahmet-i Rahman olan Allah senden razı olsun. Mekanın cennet olsun. Kabir azabı ve cehennem azabından azâd etsin. Seni peygamber efendimiz Hz. Muhammed’e (s.a.s.)komşu, beni ve bizleri de size komşu eylesin. Yaşarken bizi hiçbir zaman utandırmadığın gibi bundan sonra da bizim seni utandırmamamız dileğiyle. Amin. Amin. Amin. *Elini çocuklar harici öptürdüğünü hiç görmedim ama ellerinden öpüyorum ve uzun yoldan gelen bir kardeşin gibi sarılarak selamlıyorum.