Ah hocam ah... "Tuba lil guraba" diye diye, garip olarak gittin... Memleketinden, kardeşlerinden, arkadaşlarından uzakta, derin bir yalnızlık içinde; bir yanda anlaşılmamanın acısı, diğer yanda engin şefkatinin ağrısı, arkanda efsaneni bırakarak gittin... Acı, ızdırap emanetlerini bıraktığın yerden aldık; ayrılık hüznü, sevgili hasretine bandırıp gönüllerimize sapladık. Sen dünya gecesinden ukba gündüzüne doğdun. Gözün aydın hocam! Dostlarına kavuştun. Senin gurubun bizim de tulumuz olsun. Sözlerin, derslerin, kalplerimize doğsun. Acını kamçı yapalım, uykudan uyanalım. Hatırana dayanıp artık ayağa kalkalım. Zümrüt tepelerde senin izini bulalım. Çizdiğin yoldan gelip bekada kavuşalım.