Pek muhterem hocam, aynı havayı bu dünyada soluklamak nasip olmadı ancak Allah’tan dilerim ki yıllar önce rüyamda gördüğüm gibi uçsuz bucaksız yeşilliklerin kıyısında beraber namaz kılıp, çayımızı yudumlarız. Hafakanların bastığı, yalnızlığı ve dostlardan uzaklığın ağırlığını hissettiğim zamanlarda radyomdan kalbime uzanan o ahenkli sesin can suyu olurdu, Allah’ın rahmeti ile ümitlenir, Efendimin özlemi ile gözlerim dolar ve o asr-ı saadetin hayalleri ile şevklenirdim. Benim için hocam sen, güzelliklere açılan bir kapı idin, o kapıya her dokunduğumda gönlüm ve ruhum peygamber aşkı ve muhabbeti ile doldu. Rabbim bizi utandırmasın. İyi ki, elhamdülillah, vesselam…