Değerli hocam, Avrupa'da doğup büyüdüm ve burda yaşıyorum. Sohbetlerinizi ve eserlerinize yoğunlaştıkca dünyaya saplanmamayı ve beklentisiz dava etmeyi öğrendim. Sizin vesilenizle bu şuuru elde ettim. Sözlerinizde ki samimeyete inandım ve yaşantınız zaten ortada idi. Hiç bir cemaat veya taarikat hakkında laf atmadınız. Onları da hizmet eden ve davaya sahiplenen insanlar olarak gördünüz. Bir insan yalnız kalsa bile hizmet etmesini ve davayı omuzlamasını öğrettiniz. Sizden öğrendiklerimle ben şuan hizmete ait olmayan bir vakıfta ders veriyorum. Oysa ki bu vakıf sizi hain ve terörist olarak görüyor. Halbuki ders vermemi ve bu konuda ki gayret ve şuurumu size borçlular. Ne kadar üzülsem de benim bu vakıfta dava etmeme engel olmadı, çünkü masum öğrencilere birşeyler öğretmeme hiçbir şey engel olmamalı. Yol doğru ise bu yolda yanlış hareket edenler beni yıldırmadı. Hakikatin önünde hiç birşey durmamalı. Ama ben yinede sizden aldığım terbiye ve şuurla hizmetime odaklıyım. Hizmetin güzelliği de o ya, ne takım tutmayı, ne tatafgir olmayı, nede bir şeyhe bağlanmayı öğretti. Sadece uhuvvet ve ihlas dairesi içinde davayı sahiplenmeyi öğretti. Tek hedefim insanlarda Allah inancının ve Resulullah sevgisinin körüklenmesi ve asrın fitnelerinden uzak kalmaları. Tabiki davaya tutunmam Allah'ın sevki ama yaşantınız, inancınız ve gayretinizle bunlara vesile oldunuz. Hayatınızı bu meseleye adadınız. Küçücük bir odada kaldınız. Toprağınıza hasret kaldınız. 4 sene önce Korucuk köyünde babanızın mezarına uğradım. Köylüleriniz bile sizi yanlız bırakmış. Babanızın mezarı harap olmuş ve tanınmaz hale gelmiş. Neleri feda ettiniz. Çoğu kişi kıymetinizi bilmedi. Ama siz üzülmeyin. Son nefesime kadar davaya sahip çıkacağım. Sizi sadece manevi rehberim olarak değil, dedem gibi sevdim. Keşke sizinle buluşabilseydim. Size sarılmayı o kadar çok isterdim ki. Kim bilir bu geçen zaman ve seneler içerisinde neler çektiniz ne gözyaşı dökmüşsünüzdür odanızda. Sizinle cennette buluşmayı diliyorum. Allah sizden ebeden razı olsun.