Gözyaşları, milyonlarca gözyaşları yazmak istiyorum. Siz ve gözyaşlarınız. Benim için sizi en güzel tarif, gözyaşlarınız ve ağlamanızdır. Allah Resulü; Fethi bana neyle geldin? diye sorduğunda. Size gözyaşlarını getirdim efendim, günahına ağlayanların gözyaşlarını getirdim. diyeceğinizi söylemiştiniz. Ruhaniler size haber ettimi bilmiyorum ama talebelerinizin hıçkırıklarını, gözyaşlarını, ıslak seccadelerini görseydiniz; efendimizin yanına gönül rahatlığı ile gider, hediye ederdiniz. Biz sizden, sizde Efendiler Efendisinden öğrendiniz mukaddes gözyaşlarını. Bazen Sevgi ve Şefkat ile bazen de çile ve ızdırap ile akan gözyaşlarını. Ruhunuzun ufkuna yürüdüğünüzü öğrendiğim andan beri, boğazımıza bir düğüm atıldı sanki, bu acı düğüm nasıl çözülecek bilmiyorum, aslında belkide ölünceye kadar çözülmesini istemiyorum. Çünkü nasip olurda, ahirette bize sahip çıkarsanız, yanınıza geldiğimde, Hocam Şeb-i Aruzunuzla bağlanan düğümü lütfen siz açın diyeceğim. Siz dünyadaki baharı görmeden ayrılmak istediniz ama delisi olduğunuz Allah Rasulüne kavuştunuz. Hz Ebubekire, Hz. Ömere, aşığı olduğunuz, bizide aşıkları yaptığınız Sahabelere kavuştunuz. Bunu bildiğim çok mutluyum. Bir vaazınızda mukaddes çileden, “Offf kardeş offf” dediğiniz bir yer var. Bende hasretle, özlemle, tüm kalbi duygularımla, Offf Hocam offf, diyorum.