Hocamızın vefat haberini aldığımda yüreğimde bir ateş hissettim. Bir anda indi acı haber. Ama haberi almadan önce sabaha karşı garip bir rüya gördüm. Kalabalık bir salonda yerde minderler üzerinde oturuyoruz ve duvara yaslanıyoruz, ekranda resim ve dualar dönüyor. Ben Hocaefendi’nin sağındayım, sohbet ediyoruz. Benim sağımda da Harun Tokat abi var. Abdullah Aymaz da olabilir onu tam hatırlamıyorum ama Harun abi diye hissettim. Hocaefendi bir sorun var mı diyor bana ve ben o an sadece istemeden ezip öldürdüğümüz hayvanlarla ilgili bir mesuliyetimiz var mı diye soruyorum içimden ( sanırım trafikteki en büyük korkum bu old için). Sonra kendi kendime kızıyorum böyle soru mu olur, bir soru sormayı bile beceremiyorsun diye kendime kızıyorum. Sonra Hocaefendi ve Harun abi ayağa kalkıyorlar. Ben yerde kalıyorum. O an çok büyük ve uzun görünüyorlar gözüme. Sağlığı iyi hocamızın. Daha sonra ben de arkalarından kalkıyorum. Ve rüya bitiyor.. Sabah uyanınca önce acı haberi ilerleyen saatlerde de Hocaefendi’nin ayakta veda ettiğini duyuyorum.