Kıymetli M.Ali hocam, 1985 li yıllarda Trabzon’a gelmiştiniz ,Zafer Fen dersanesinin bir sınıfında biz kursiyerlere yaptığınız sohbet beni kalbimden vurmuştu,her cümlesini defterime not aldım,notların etrafına çiçek resimleri yaparak tekrar tekrar okudum..ve o gün bu gün benim için hep bir kutup yıldızı oldun...vakarın,derdin,samimiyetin,dünyada yaşayan ukba insanı oluşun her zaman bizlere rehber oldu...benim gibi milyonların “Samsunlu hocasıydın..” Yakaze ile görülen tabloda sahabenin günümüzdeki temsilcilerinden oluşun tescillenmişti,ötelere yelken açışın,Allahümme refikal ala deyişin bizler için hep dert olarak kalacak,gidişin asrın dertli insanını hüzne gark etti..kim bilir kalbi senin için hangi mersiyeleri şelaleler gibi akıttı,neleri hissetti ve söyleyemedi göz yaşlarına çevirerek mendiliyle paylaştı...yanında olamayışı,derdini soramayışı,elinden tutamayışı,o dertli gözlerine son bir kere daha bakamayışı,hicranına hicran eklerdi..biz şahidiz sen onun her zaman sadık bir dostu oldun,kim bilir elli küsür senedir akrepler ısırmasın diye hangi delikleri kapattın...ve beraberce binlerce muhtaç gönüle ruhlarınızın ilhamlarını boşattınız...yolun açık olsun Samsunlu hocam...bizler zaten son yıllarda hep beraber garipleri yaşıyoruz,kimimiz çocuklarına,kimimiz Anasına Babasına,vatanına..hasret,zindanları gördük,ölüp ölüp dirildik,şimdide sana hasret kalacağız,gönlümüzdeki sızıyı hayallerinle teselli etmeye çalışacağız,Allah seni Efendimize sav komşu eylesin bizleride sana komşu eylesin,dünyadaki dertlerimize nasıl şefkatle derman aradıysan oradada biz gelince elimizden tutarsın inşallah....Allah cc sonsuz rahmetiyle muamele eylesin,mekanın cennet olsun benim güzel hocam... “Başım çığlıklı çocuk,ne yapsamda avutsam,ne yapsamda ölümü bir an olsun unutsam,Ölüm güzel şey perde ardından haber,Hiç güzel olmasaydı ölürmüydü peygamber...” .......