Alimin ölümü, alemin ölüm gibidir. Şimdi bu sözü çok daha iyi anlıyor ve hala kendimi onun bu dünyadan öbür aleme göç etmiş olmasına ikna etmeye çalışıyorum. Yaklaşık 30 yıldır onu biliyor, tanıyor ve eserlerinden takip ediyordum. Koluma konmuş bir sivrisineği nasıl olurda zarar vermeden kolumdan uzaklaştırabilirim endişesini, onun bir karıncayı kurtarmak için gösterdiği derin gayretinden öğrendim, kul hakkının zerresinden korkuyu yine onun Bam Teli sohbetindeki kamuya ait bir kalemi kendi hesabına kullananın ötede sinesine bir ok gibi saplanacağını anlattığı benzeri birçok samimi ifadeleriyle öğrendim. Hasılı başta Allah ve Peygamber sevgisi olmak üzere, yaratılanı yaratanda ötürü sevmeyi gerçek anlamda ondan öğrendim. Sen şimdi en sevdiklerine kavuştun hocam, ne mutlu sana. “Kalb hüzünlenir, göz yaşarır” bu yüzden şimdi kalbimiz hüzünlü, gözümüz yaşlı. İnşaallah bıraktığın emanete sımsıkı sarılıp, sahip çıkacağız. Rabbim tüm sevenlerine Sabr-ı Cemil versin, başımız sağolsun. Rabbim seni Firdevs’iyle ve Cemalullah’ıyla şereflendirsin 🤲🤲🤲