TAZİYE DEFTERİ… / CONDOLENCE BOOK…

Siz değerli okuyucularımızdan “Hocaefendi” ile ilgili düşüncelerinizi veya hatıralarınızı taziye defterinde paylaşmanızı bekliyoruz.
(We expect you, our valued readers, to share your thoughts or memories about “Hocaefendi” in the condolence book.)
Yıl 1996 ve o hadiste dendiği gibi İslamiyette en hayırlı amel selam vermen ve yemek yedirmek olayı ben de de abilerin yaptığı maklube ile bizi buyuledi ve kendimi hizmetin kollarında buldum . Yıl içindeki okuma kamplarında daha büyüğümüzün Kadir kiymetini tam kavrayamazken kamp bittiği bir gece Hocaefendi benim yanaklarimdan öptü bunu bir iki gün sonra abilerden birine anlatınca çok sevindi ama ben daha kavrayamamistim yıllar geçti gaybubet Meriç Atina derken kendimi Dallas’ta buldum . Kermes festival derken kültür merkezinde festival biriminde o kadar yorgunum ki gece yine hocamızın iki yanagima kondurdugu opucuk ile uyandım ve tesiri hala üzerimde ve bunun degerini şimdi anlıyorum.