Doğdum, ismimi koydun.. Gözümü açtım, hizmet okulları anaokulunda.. Büyümeye başladım, arabada sadece senin vaazlarını dinleyerek.. Annemin sabahları rüyanda ne gördün kızım diye sorduğunda verdiğim cevap; “ Hocadedem geldi ve üzerimi örttü oluyordu..” İzmirde evimizin duvarlarına gazetelerden kesip senin fotoğrafını asıp büyüyen çocuklardık biz.. Tüplü televizyonumuza çatal sokup Türkçe olimpiyatları izlemeye çalışan çocuklardık biz.. Yamanlar koridorlarında babamızın peşinden koşan çocuklardık.. Yıl 2014.. Hicret edin hayat bulun sözünü benimseyip Afrikaya giden çocuklardık.. Yıl 2024.. Bizleri hem yetim, hem öksüz bıraktın hocam.. Hizmeti bizlere bırakıp en sevdiğine kavuştun.. Davan davamdır.. Hizmetin hizmetimdir.. Söz verdik Allah’a geriye dönmeyeceğiz ve seni de unutmayacağız.. Hakkını Helal Et hocam.. Cennet bahçesinde seni sevenlerini bekle, bizi bekle.. 🥲 -Dağlar kızı..